104 IETS OVER HET ONDERZOEKEN DER 



van zelf uiteen , dan stoole men voorzigtig met een penseel tegen 

 de bosjes en zij zullen dadelijk uiteen gaan en alles zal weder 

 op zijne plaats komen. 



Intusschen vervliegt de terpentijn zeer spoedig , men moet 

 zich dus met het onderzoek haasten , daartoe houde men den 

 bevochtigden vlinder tegen het licht en overtuige zich hetzij met 

 het bloote oog of met behulp eener loupe, van den toestand der 

 aderen; wordt de vleugel ondoorschijnend dan moet hij op nieuw 

 natgemaakt worden. De aderen blijven vooral op de onderzijde 

 nog lang zigtbaar ; men verzuime dus ook niet deze nog te 

 bezien , vooral aanhangcellen zijn dan nog zeer goed waar te 

 nemen , zelfs wanneer de vleugel reeds ondoorschijnend is 

 geworden. 



Niet altijd is evenwel de terpentijn in staat om de aderen 

 geheel duidelijk te doen worden , vooral de daareven vermelde 

 aanhangcellen blijven dan soms nog onzigtbaar, omdat zich op 

 de plaats waar zij voorkomen dikwijls eene dikke, wollige be- 

 schubbing bevindt , die belet dat de plek behoorlijk doorschij- 

 nend worde. Dan blijft er natuurlijk niets over dan de schub- 

 ben te verwijderen ; dit doe men op de onderzijde , door mid- 

 del van eene insectenspeld , met welker punt men voorzigtig 

 schrapt op de plek , die men ontblooten wil ; het losgemaakte 

 stof wordt met een penseel verwijderd en de aderen liggen bloot. 

 Dit alleen met een penseel te doen , gaat zelden goed , tenzij 

 de punt zeer stijf en fijn is , maar dan moet het penseel kort 

 zijn, anders kan het de schubben niet losmaken en het eenige 

 wat men uitrigt, is een gat in het vlies te maken. 



Het moeijelijkst van allen blijft echter het onderzoek der 

 binnenrandsaderen , d. i. van de aderen die uit den vleugel- 

 wortel komende nabij den binnenrand loopen. Vooreerst zijn 

 zij meestal dunner dan de anderen , dan is de vleugel (vooral 

 de ondervleugels) gewoonlijk op die plaats van lange , dikke 

 beharing voorzien en ten derde speelt de zoogenaamde vleugel- 

 vouw ons dikwijls parten daar zij veelal het aanzien van eene 

 ader aanneemt. Dit alles is zooveel te lastiger omdat juist die 

 binnenrandsaderen de beste kenmerken opleveren tot het onder- 



