H2 ONTLEEDKÜNDIGE AANTEEKENING OVER 



nadat mijn vriend van Vollenhoven er over gehandeld heeft in 

 het voorafgaande stuk. Het onvolledige van mijne aanteekening 

 zal niemand bevreemden , die bedenkt dat ik slechts over twee 

 individuen had te beschikken en zoo min mogelijk de uitwen- 

 dige gedaante wilde schenden. 



Beide werden aan de buikzijde geopend en de gansche inhoud, 

 zoo veel mogelijk , van de keel af tot nabij den aars er uit ge- 

 nomen. Het wijfje werd daarna opgezet , met uitgestrekte 

 vleugels; het mannetje bleef in spiritu bewaard, omdat de vorm 

 van het strijkwerktuig aldus beter behouden blijft , dan bij het 

 droogen het geval kan zijn. 



In het wijfje waren de spieren en het vet grootendeels ont- 

 bonden. Er werd slechts één ovarium gevonden; het ander zal, 

 even als de overige deelen der organa generationis , vergaan 

 zijn. Het eijernest lag op eene netvormige vetlaag, tegen de 

 kronkels van het darmkanaal aan. Het is weinig ontwikkeld, 

 men mag zeggen maagdelijk. 



Na verwijdering van het eijernest , vet , luchtbuizen , enz. , 

 vertoont zich het ingewand , zoo als fig. 1 . De slokdarm a 

 vormt eenerzijds een' kropvormigen zak Z>, terwijl anderzijds een 

 kleiner zakje a' voorhanden is. De grens tusschen slokdarm en 

 krop is niet te bepalen, want reeds bij b' begint eene verwijding. 

 Op den slokdarm volgt de voormaag * en de beide maagaan- 

 hangsels of beurzen k l. De bovenste, blaasvormige {appendices 

 ventricular e s superiores^ auct.) hebben op den top overblijfsels 

 van kronkelende vaten , door velen eigene vaten {vasa propria) 

 genaamd. De benedenste maagbeurzen {cipp. ventric. inferiores) 

 /ijn wormvormig. Er is tusschen laatstgenoemde aanhangsels 

 eene plooi m , die het aanzien geeft , als ware er het beginsel 

 van een derde appendiculair orgaan. De chijlmaag g maakt 

 eene bogt / , die zich achter m buigt om eene luds te maken , 

 welke zich voortzet in o. Het lagere gedeelte vertoont zich, na 

 uitrekking , als fig. 2. Bij g' zijn overblijfsels van vele , fijne 

 malpighiaansche vaten , waar een korte , dunne darm n begint , 

 zich voortzet in een dikkere o, en eindigt in den met zes bruine 

 strepen voorzienen endeldarm h , fig. 1 en 2. 



