OPMERKINGEN OMTRENT DE VANGST VAN KLEINE INSECTEN. 155 



wie zij hoogst waarschijnlijk belangrijk zullen zijn. Evenzeer zal 

 men weldoen met het voorbeeld van de beeren Snellen en 

 Kinker te \olgen in het bewaren van al de parasiten, die uit 

 poppen en spinsels te voorschijn komen, natuurlijk met eene 

 kleine aanwijzing omtrent de rups, waarin zij de eerste periode 

 van hun leven hebben doorgebragt. 



Hij, die vliegen verzamelen en min of meer zeldzame soorten 

 opkweeken wil, mag niet uit het oog verliezen, dat men in het 

 najaar vliegenlarven in slakkenhuizen aantreft , b. v Discomyza 

 incurva Fall, in den hoorn van de groote wijnbergslak, Heliic 

 pomatia L. , en dat in bet algemeen eene groote massa larven 

 bijeen te brengen is, door het onderzoeken van half rotte planten- 

 wortels , boomstronken, duivelsbrooden enz., welk onderzoek dan 

 het liefst in het najaar of vroege voorjaar moet plaats grijpen. 



Ook wordt door Dr. J. R. Schiner, den welbekenden Ooslen- 

 rijkschen Dipteroloog , ten sterkste aangeraden de schier op den 

 grond rustende breede bladeren van sommige kruiden aan de 

 onderzijde te onderzoeken, waarbij hij opgeeft dat men het 

 best en met het minste gevaar voor congestie tot zijn doel zal 

 geraken, door onder de plant eene brandende lont of een lucifer 

 te houden ; de lucht toch van de phosphorus en nog meer de 

 damp van het brandende werk of de zwavel noopt alle insecten 

 aan de onderzijde, zich momentaneel op de bovenzijde van het 

 blad te verplaatsen, waar zij, ook juist door die beweging, 

 ligt in het oog vallen en gemakkelijker te bemagtigen zijn. 



Dezelfde schrijver vermeldt mede, dat hij X«p«m-soorten , 

 waarvan hij slechts eenmaal een voorwerp in de vrije natuur 

 vong, bij honderden uit rietstengels met uitwassen opkweekte 

 en dit brengt mij in natuurlijken gedachtengang op onze nog 

 zoo geringe kennis van galwespen en hare parasiten. De beste 

 methode om deze diertjes bijeen te krijgen is , het verzamelen der 

 door hen bewoonde gallen. De eikenbladgallen, Cijnips Quercus 

 foia L. kent iedereen en deze soort kan men dus vooreerst 

 laten waar zij is, maar gallen in blad- en vruchtknoppen, aan 

 stengels en wortels zijn nog in lange na niet voldoende bekend 

 en onderzocht, en het is dus eene belangrijke opgaaf en die 



