i62 OVER BENE GALWESPSOORT. 



onderzoekers zoo zeer in het oog loopende voorwerpen niet 

 zouden hebben bespeurd ? Ik geloof dit niet , en durf met vol- 

 komen zekerheid zeggen , dat ten tijde , toen ik digt bij de 

 Vogelenzang woonde, gedurende een tijdperk van vijfjaren, de 

 soort , waarvan wij spreken , aldaar niet voorkwam. 



Evenwel zal ik geene conjecturen maken omtrent het plotseling 

 verschijnen van eene soort, die mij toeschijnt de Levantische 

 wesp te zijn ; dergelijke conjecturen leiden tot geen resultaat. 

 Alleen wil ik aanstippen, dat mij slechts twee wijzen voor den 

 geest komen , waarop de wesp uit de Levant tot ons gekomen 

 zou kunnen zijn; vooreerst door jaarlijksche opschuiving van 

 woonplaats van het zuid-oosten naar het noord-westen, en ten 

 andere door aanvoer van eene partij galnoten, waaruit men de 

 wespen zou hebben laten ontsnappen , welke wespen dan krachtig 

 genoeg moeten geweest zijn, niet alleen om voor de instand- 

 houding der soort te zorgen, maar ook om zich over een ge- 

 deelte van ons vaderland te verspreiden. 



De galnoot is aan den stengel gehecht (zie Fig 2) ter plaatse 

 van eene bladknop , zoodat het schijnt dat de wesp het eitje 

 in den nog bijna niet ontwikkelden bladknop legt. In plaats van 

 dien knop ontwikkelt zich nu een harde galnoot van 1,6 tot 2,5 

 duim diameter , graauw , dof glanzig , kogelrond , doch dikwijls 

 met kleine uitwasjes en puistjes bezet, zoodat sommige gallen 

 daardoor min of meer eene hoekige gedaante aannemen. 



Onder de mij geschonken galnoten bevond zich eene mon- 

 streuse, uit twee voorwerpen aaneengegroeid (zie Fig 5), waaruit 

 zich ook twee wespen hebben ontwikkeld, welke ieder afzon- 

 derlijk een gat tot ontwijking uit de cel hebben gebeten. 



In het midden van de galnoot zit de larve, voortdurend 

 krom gebogen en door den vorm van haar verblijf in de onmo- 

 gelijkheid gebragt om zich ooit regt uit te strekken. 



Gewoon aan het vroege uitkomen van onze meeste galwespen, 

 die men somtijds reeds in Maart aantreft , verwachtte ik de 

 volkomen insecten uit de houtige gallen ook in het voorjaar; ik 

 zag derhalve nagenoeg dagelijks de flesschen na, waarin ik de 

 galnoten gedaan had, benevens de larven in de open gesneden 



