Norges Oedicerider. 11 



kun den brune farve bibeholdes. Øinene gaar fra lysegult 

 til zinnoberrødt; denne sidste farve bleges imidlertid snart 

 undtagen hos Ral. hrevicalcar, der oftest bevarer øinenes 

 stærke pigment uforandret paa "esprit, medens den nærstaaen- 

 de Sal. megalops ganske taber sit. 



II. Conspectus generuni et specieruiu familiæ 

 Oediceridaruni Norvegicarum. 



Gen. I. Oedicerus Kröyer, 1843. 



Caput in rostrum frontale, nunc geniculatum, acumina- 

 tum, nunc porrectum et obtusum, productum; oculi aut plani 

 aut prominentes, coaliti, 



Antennæ plumulis instructæ, flagello antennarum infe- 

 riorum maris adulti non prælongato. 



Mandihulœ tuberculo molari sat parvo, forma irregulari. 



Gnathopoda carpo brevi, manu permagna, subcheli- 

 formi. 



I, Oed, saginatus Kröyer. 



(Tab. II, fig. 10). 



1842. Oedicerus saginatus Kröyer, Naturh. Tidsskr. 1 R. Bd. 



IV, 1842 p. 155. 

 1865. „ „ Goes, Crustacea Amph. maris Spits- 



bergiæ, 1865, p. 10, no. 38, tab. 



XXXIX, f. 18. 

 1870. „ „A. Boeck, Crust. Amph. borealia et 



arctica, 1870, p. 82. 

 1876. „ „ A. Boeck, De skand. og aret. Amph., 



p. 257, tab. XIII, f. 3. 



Rostrum frontale geniculatum, acuminatum, ad finem 



articuli pedunculi Imi antennarum superiorum porrectum. 



Oculi tuberculum magnum in genu rostri formantes. Epime- 



^a Imi paris parva, apice modice dilatata, angulis æqve ro- 



