72 DE INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 
Is dit nu slechts eene varieteit der rups, zoo als Hartig in 
zijn bekend werk er eenigen heeft opgeteekend, of hebben wij 
hier, even als in het geval met de zoogenaamde Cimbex varia- 
hilis met meer dan een soort te doen, waarvan de larven ver- 
schillen, maar de wespen zoo sterk op elkander gelijken, dat 
zij niet te onderscheiden zijn? Men zal zich herinneren dat 
Lophyrus similis alleen om het verbazend groote verschil in 
kleur in den larventoestand, stellig voor eene andere soort ge- 
houden wordt. 
4, Nematus ventricosus? Zie hier nog een dergelijk raadsel. 
Eene geheele school larven, gelijk aan de afgebeelde bij fig. 6, 
werd door Dr. Wttewaall den 50° Mei te Voorst op wilde 
(of verwilderde) kruisbessen gevonden. Later vond hij eene andere 
dergelijke school op gecultiveerde kruisbessen in een’ tuin te 
Utrecht. Beiden leverden wespen, die niet verschilden van de 
soort, door mij reeds vroeger (Deel II Plaat 4) onder dien naam 
behandeld. Ondertusschen verschilden de larven toch te sterk, 
om haar voor eene en dezelfde soort te houden. 
In de voorlaatste rupsenhuid (zie fig. 6 en 7) was de larve 
niet groen of blaauwgroen, gelijk de type van Ventricosus, 
maar grijs, eenigzins naar het blaauwe zweemend; de kop was 
glanzig zwart, met groene wangen; het eerste en het 10° en 
11 segment waren bleek geel, de buik en stompe pooten licht- 
grijs. Overigens was het lijf bezet met rijen zwarte knobbeltjes, 
die elk een kort zwart haartje droegen, doch het kwam mij 
voor, dat er in iedere rij minder knobbeltjes waren dan bij 
den type. Dit is evenwel bij vergelijking mijner beschrijving en 
afbeelding in het tweede deel niet uit te maken, waaruit ten 
4° is af te leiden dat deze beschrijving en afbeelding onvol- 
doende zijn en ten andere, dat men eigenlijk in beschrijvingen 
niet omstandig genoeg wezen kan, daar men niet kan voorzien, 
welke geringe bijzonderheden later blijken van bijzondere waarde 
te zijn. Waarom zijn eigenlijk alle beschrijvingen der oude ento- 
mologen, zoo zij niet versterkt worden door hunne aanhalingen 
van duidelijke figuren, of zoo zij niet door anderen worden 
verduidelijkt na inspectie hunner verzamelingen, van zeer ge- 
