AANTEEKENINGEN OVEB NEDERLANDSCHE LEPIDOPTERA. 95 
onmogelijk dat Dr. de Gavere eene Trifolii met 5 duidelijke 
vlekken voor Lonicerae had gehouden, daar ik nergens vind aan- 
geteekend dat Lonicerue op dezelfde plaatsen als Trifolii voor- 
komt die op moerassige weilanden vliegt, maar het tegendeel 
wel stellig verzekerd wordt, zie Ochsenh. en Treitschke Schm. 
v. E. I. p. 49, X. 1. 105. Evenzoo vermoed ik dat de deter- 
minatie van Memoria porrinata niet juist is; het onderscheid 
tusschen deze soort en Viridata ligt niet alleen in de tint van 
het groen, dat bij Viridata door den invloed van het zonlicht 
zeer spoedig verschiet, maar ook en wel hoofdzakelijk in de 
teekening van den voorrand der voorvleugels, die bij Viridata 
eenkleurig bleekgeel is, terwijl hij zich bij Porrinata duidelijk 
bruingevlekt vertoont, en in de kleur van voorhoofd en voor- 
heupen, bij Viridata donkerbruin, bij Porrinata bruingrijs. 
Daarenboven zijn, volgens Zeller en anderen, de vliegplaatsen 
van beide soorten verschillend en komt Porrinata meer zuide- 
lijk voor dan Viridata, op plaatsen waar geen heide groeit, 
maar in bosschen waar de rups op loofhout leeft. 
Wat eindelijk Lithosia pallifrons Zeller aangaat, zoo heb ik 
het voorwerp waarvan Dr. de Gavere op p. 199 van zijn opstel 
spreekt, nog in mijne collectie. Om de gele kleur van het gezigt 
hielden wij het in der tijd voor Pullifrons, doch overigens, 
vooral wat de gele kleur der vleugels aangaat, staat het zoo 
wat in het midden, tusschen Pullifrons en Lutarella Zeller. 
Men vergelijke overigens wat ik op p. 151 van mijn werk over 
deze soorten of varieteiten gezegd heb. Ik kan hier nog bijvoe- 
gen dat sedert mijn geloof aan het specifieke verschil van bei- 
den niet versterkt is, daar Zeller mij schrijft dat Lutarella 
„doeh auch in der Farbe des Kopfes etwas veränderlich ist», 
terwijl een door hem als Pallifrons gezonden exemplaar, juist 
den voorvleugelvorm heeft van eene zeer geprononceerd typische 
Lutarella, die ik van hem ontving. 
Op p. 192 geeft Dr. de Gavere van-de inlandsche exempla- 
ren zijner collectie van Melituea Artemis W. V. (= Aurinia 
v. Rottb.) de vlugt op als 45—47 mm. Zoo groote inlandsche 
exemplaren zag ik nog nooit. Mijn grootste £ van var. Beckeri 
