SCIAPHILA ICTERICANA HAW. EN HARE SYNONIMIE. 99 
tinten doorloopend door bijna zuiver oker-geel heen tot vuil 
wit met gele tint; alleen langs den voorrand donkerder. Enkele 
individus hebben een flaauw spoor van de voorrandsvlek der 
tweede band van het wijfje. 
Ondervleugels en onderzijde als in het vrouwelijke geslacht. 
Sewueel verschil. Vleugelhaakje bij den man uit één, bij het 
wijfje uit twee haren bestaande. De sprieten van den man ver- 
toonen door de loupe afgezonderde leedjes. Die van het wijfje 
zijn draadvormig te noemen. De vraag of de man hier te lande 
de teekening van het wijfje aanneemt, en of omgekeerd het 
eenkleurig kleed van het mannetje ook wel door de andere 
kunne gedragen wordt, moet tot nader onderzoek onbeantwoord 
blijven. Van den heer Mann ontving ik indertijd een 3 en 2, 
waarvan de herkomst echter niet werd opgegeven. Beide exem- 
plaren hebben eenkleurig witte bovenvieugels, met gele tint. 
Haworth is de eerste geweest die onze soort beschreven heeft. 
Zijn werk over de Lepidoptera Britannica behoort tot de zeld- 
zaamheden en het doet mij daarom bijzonder veel genoegen 
door vriendelijke mededeeling van Mr. J. H. Albarda in staat 
te zijn gesteld daaruit het volgende over te nemen. 
Haworth beschrijft op blz. 465, onder n°. 221 Longana: 
T. (The Long-winged) alis albo-cinereis longiusculis, fusco 
maculatim fasciatis. 
Habitat in pascuis. Imago vix frequens. 
Expansio ularum 9-—10 lin. 
Descriptio. Alae anticae longiusculae seu certe longiores quam 
in caeteris ratione magnitudinis, apice rotundatae: cinereo-albae 
maculis subtribus irregulariter confluentibus transversis fuscis 
ante medium; aliisque tribus majoribus posticis, magisque con- 
fluentibus irregularibusque. Juxta apicem alae subinde fusco 
reticulatae sunt. Posticae albicantes. 
8. Omnino pallidior maculis plus minus evanescentibus. 
Forte exemplarium senectum. 
En op bladz. 469 onder n°. 959 Ictericana : 
T. (The jaundiced Drab) alis sordide flavicantibus immaculatis. 
Habitat in pascuis. 
