102  SclAPHILA ICTERICANA HAW. EN HARE SYNONIMIE. 
den rug. Verpopte na eenige dagen tusschen de bladeren ,en de 
vlinder, een eenkleurig vrij donker geel mannetje, kwam 
14 Julij uit.” 
De meening van Wilkinson dat de rups polyphaag is, zal 
dus wel met de waarheid overeenkomen. 
De duitsche lepidopterologen geven op dat onze soort voor- 
komt in Klein-Azie (Rhodes), Dalmatie en op Sicilie (Syrakuse). 
Heinemann noemt Duitschland, en bij Herrich-Schaeffer vind 
ik bepaaldelijk Stiermarken opgeteekend. De vorm waarin zij 
zich in onze kust-Fauna vertoont, schijnt met den Engelschen 
overeen te stemmen. Ek meen dat te mogen aannemen, deels 
omdat Stainton geenerlei opmerking heeft gemaakt ten opzigte 
van de exemplaren, die hij uit Nederland ontvangen heeft, 
deels met het oog op de afbeelding, die Wood van het wijfje 
heeft gegeven, en die eene veel betere voorstelling geeft van 
hetgeen ik voor den typischen inlandschen vorm houd, dan 
Herrich-Schaeffer’s figuren 581 en 582. 
En nu de synonimie. Daaromtrent heerscht eene groote ver- 
warring. De duitsche lepidopterologen hebben, zoo ver ik heb 
kunnen nagaan, Herrich-Schaeffer alleen uitgezonderd, niet op- 
gemerkt, dat Zeller's Loewiana reeds door Haworth en latere 
Engelsche auteurs, als Ictericana = Longana beschreven was. 
De twee laatste namen komen bij Lederer (Classification der 
europaische Tortricinen, Wien. Entomol. Monatschrift Bd. II, 
p. 255), Staudinger en Wocke (Catolog. der Lepidopteren Europa’s 
pag. 97) zelfs in een ander genus (Sphaleroptera) voor, dan 
Loewiana (Sciaphila). Toch halen de verdienstelijke opstellers 
van genoemden catalogus de figuren van Wood aan, die ik in 
het begin van dit opstel vermeld heb. En Lederer citeert Her- 
rich-Schaeffer, di. sechter reeds op den goeden weg was, toen 
hij in zijne Syst. Bearbeit. der Schmetterl. von Europa, DI. IV, 
pag. 178, Ictericana met een ? bij Ablabia luridalbana plaatste, 
en in DI. VI in de Nachträge zum vierten Band, bladz. 157, 
de meening uitte, dat Ictericana identiek was met Insolatana of 
Luridalbana. Ook v. Heinemann, die bij de beschrijving der 
Tortricinen Stainton en Wilkinson doorloopend pleegt te citeren 
