449 DE ENOICYLA PUSILLA BURM. IN 
het Bloemendaalsche bosch en de Schapenduinen, vooral aan 
den voet der boomen, op mos en dorre bladeren, eene menigte 
kokertjes van zand, waarin Phryganiden-larven leefden. 
Dergelijke larven waren reeds vroeger door yon Siebold en 
Freyburg aan beuken en eiken kruipend waargenomen, hetgeen 
hij aan Dr. H. Hagen mededeelde, die ze begon te beschouwen 
als de larven der Enoicyla sylvatica Ramb., eene kleine Phry- 
ganide, die in October en November in bosschen op vrij grooten 
afstand van water voorkomt , en waarvan nog slechts het man- 
netje bekend was. 
Later vond Hagen in de collectie van Prof. Schenck te Weil- 
burg een & exemplaar van genoemde soort, waaraan een vleu- 
gelloos diertje, dat hij als Dromophila montana v. Heyd. her- 
kende, als 9 was toegevoegd. Na naauwkeurig onderzoek stemde 
hij met deze bijeenvoeging in, en meende dus de Dromophila 
montana voor het nog onbekende wijfje der Enoicyla sylvatica 
te moeten houden, welke soort echter door Burmeister reeds 
als Limnophilus pusillus beschreven was, en nog na Rambur’s 
beschrijving, van Kolenati den naam van Ptyopteria Reichen- 
bachii ontving (Hagen, Stett. Ent. Zeit. 1851, S. 174). Ter 
handhaving van het prioriteitsregt, moest dus de soortnaam van 
Burmeister, en de geslachtsnaam van Rambur behouden worden *. 
De feiten waarop de zoo even genoemde gissingen gegrond 
waren, vermeldt Hagen op blz. 118 en 119 van de Steté. Ent. 
Zeit. van 1864, en deelt daar tevens mede, dat zij eerst kort 
te voren door von Siebold tot zekerheid waren gebragt, van 
wien men dan ook binnen korten tijd eene uitvoerige beschrij 
ving van de ontwikkeling en levenswijze van dit insekt kon te 
gemoet zien. 
Naar alle waarschijnlijkheid is deze echter in von Siebold’s 
pen gebleven, daar het mij ten spijt van Albert Günther’s 
Record of Zootogical Literature en Gerstaecker's Berichten über 
1 In de typen-collectie van Curtis vond Hagen enkele mannelijke exemplaren van 
deze soort, die door Pictet als Pirygania Fontium geéliquetteerd , doch niet in zijne 
Monographie beschreven waren (Stett. Hnt. Zeit, 1859. S. 141). 
