- 
HARE VERSCHILLENDE TOESTANDEN. 117 
fijn behaard en van de lengte der voorvleugels; de eerste gele- 
ding is lang en dik, en vooral aan de binnenzijde sterk behaard, 
de tweede kort en dunner, en de derde van gelijke dikte, 
maar ongeveer tweemaal zoolang als de tweede; naar het einde 
der spriet worden de geledingen echter wederom korter en iets 
dunner. 
De palpi maxillares steken regt vooruit, zijn veel langer dan 
de palpi labiales, en even als deze weinig en fijn behaard en 
uit drie leedjes bestaande. Van de eersten is de eerste ge- 
leding zeer kort, de tweede de langste, en de derde iets korter 
dan de tweede. Van de tweeden is de derde geleding de kortste. 
Van beiden is de laatste geleding zwart, en de beide eersten, 
even als de overige deelen van den mond en de hals bruinach- 
tig geel van kleur. 
De thorax is zwart en met eenige gele haren bezet; de pro- 
thorax ringvormig, en smaller dan kop of mesothorax , het 
prosternum bruinachtig geel. 
De vleugels zijn aan het einde eenigszins scheef afgerond; zij 
zijn bijna naakt, maar worden door fijne haartjes omzoomd. 
Het voorste paar heeft eene vuilbruine kleur en dikke zwart- 
bruine aderen, die verspreide zwarte haren dragen. Wat het 
verloop der vleugeladeren betreft, nimmer heb ik een insekt 
gezien, dat hierin zoo vele afwijkingen en onregelmatigheden 
vertoont als deze kleine Phryganide ; steeds echter is de discoi- 
daalcel gesloten, en vereenigen zich de subcosta en de radius 
op de hoogte van het pterostigma, om zich daarna weder van 
elkander te verwijderen; waarschijnlijk moet men dat zelfs als 
eene kruising dezer aderen beschouwen, verder bereikt de vijfde 
apicaalcel de anastomose niet, en is het thyridium duidelijk 
zigtbaar. De achtervleugels zijn weinig korter en breeder dan 
de voorvleugels, en veel lichter van kleur, ook wat de aderen 
betreft. 
De pooten zijn lang, fijn behaard, en aan de scheenen en 
tarsen van eenige verspreide stekels * voorzien. Slechts de scheenen 
1 Burmeister geeft als duidelijk kenmerk tusschen stekels en sporen op, dat de 
eersten eene zwarte, de tweeden echter meer de gele kleur der pooten bezetten. 
