190 DE ENOICYLA PUSILLA BURM. IN 
eene lengte van ongeveer 5 mm. bezitten, brengen de larven 
den winter waarschijnlijk langzaam voortgroeijende door. 
Dat deze merkwaardige Phryganide over een groot gedeelte 
van ons werelddeel verspreid is, blijkt uit de volgende lijst der 
vindplaatsen. 
In de Stett. Ent. Zeitung 1864. bl. 120 geeft Hagen als zoodanig op: 
Saksen: bij Pillnitz, door Kolenati; Oostenrijk: bij Purkersdorf, 
door Frauenfeld; Basel, door Imhoff (zijne exemplaren waren 
verkeerdelijk als Rhyacophila angularis Pict. bestemd); Genève, 
door Pictet (als Phryganea Fontium Pict. in de typen-collectie 
van Curtis); Frankrijk: bij Parijs, door Rambur; Halle, door 
Burmeister; Hamburg? door von Winthem; Nederland: bij 
Scheveningen; en verder: Baden, Weilburg, Rödelheim, hohe 
Mark auf der Höhe. Kesselbruch, Gernsbach, Falkeustein en 
Ginsheimer, allen door von Heyden. Deze lijst wordt door 
Hagen in de Sfett. Ent. Zeit. 1865. bl. 224 nog vermeerderd 
met: Zurich, door Bremi. 
Behalve Freyburg, waar de larven door von Siebold gevonden 
zijn, en dat hier evenwel door Hagen niet wordt opgegeven, 
kan ik er nog bijvoegen: Engeland: bij Worcester, door Fletcher; 
Nederland: bij Driebergen , door Six (volgens een mannelijk en 
2 vrouwelijke exemplaren in de collectie der Nederlandsche 
Entomologische Vereeniging). en bij den Haag en Wassenaar, 
door Snellen van Vollenhoven. terwijl ik zelf haar bij Leiden 
op Endegeest en Poelgeest, en bij Haarlem op de reeds ge- 
noemde plaatsen aantrof. 
Ten slotte vermeld ik nog, dat bij mij in het midden van 
Augustus, uit een toen reeds gesloten kokertje, een vrouwelijk 
exemplaar van eene waarschijnlijk nieuwe soort van het geslacht 
Phygadeuon als parasiet te voorschijn kwam. 
