STUDIËN OVER DEN 
PHOLCUS OPILIONOIDES, Scuranx 
DOOR 
A. W. M. VAN HASSELT. 
Wanneer een entomoloog, in eenen jagttijd van ongeveer 
15 jaren, geen spoor aantreft van een elders algemeen insekt, 
dat geenzins tot de mikro’s behoort, maar integendeel door zijn’ 
eigenaardigen bouw gemakkelijk herkenbaar is, dan zal hij allicht 
tot de gevolgtrekking komen, dat zijn negatief resultaat een be- 
wijs oplevert voor het niet voorhanden zijn van de gezochte 
diersoort op het door hem betreden jagtveld. 
Zóó althans ging het mij ten opzigte van bovengenoemde spin ; 
ik had haar opgegeven voor onze Fauna, zelfs nadat, voor zes 
jaren, een enkel exemplaar eener zeer nabij verwante, meer 
zuidelijke uitlandsche species, er bij vernieuwing mijne aandacht 
op gevestigd had gehouden. 
Het was eerst ten vorigen jare, dat ik haar als hoogst ver- 
moedelijk inlandsch heb leeren kennen. Van 1868 af toch tot 
in den zomer van 1869 verkreeg ik als op eens verscheidene 
levende exemplaren te gelijk, bij verschillende gelegenheden en 
op verschillende plaatsen van ons vaderland aangetroffen. 
En ook dit laatste contrast met vorige afwezigheid mag op- 
merkelijk heeten, daar de Pholcus bij ons te lande voorzeker 
nog steeds als «zeldzaam» moet worden genoemd, hetgeen 
onder anderen hieruit is op te maken, dat ik hem, op mijne 
tallooze excursién, zoo buiten als binnen ’s huis, persoonlijk nog 
nimmer heb mogen vinden. Bij mij zelven is het spreekwoord : 
«die zoekt, die vindt» ten dezen nog altijd niet bewaarheid. 
13 
