460 STUDIEN OVER DEN PHOLCUS OPILIONOIDES SCHRANK. 
De eerste levende Pholcus dien ik te zien kreeg, werd mij 
in 1865 geschonken door den heer van den Brink, Hortulanus 
aan den akademischen plantentuin te Utrecht. Deze was gevon- 
den in eene groote houten kist, waarmede «Indische planten» 
waren overgebragt. Het was een uitmuntend geconserveerd, 
fraai 4, echter veel kleiner dan den mij sedert bekenden, ge- 
wonen of gemeenen Europeeschen Pholeus; en ook van eene 
veel schoonere teekening, veel overeenkomende, zoo als mij bij 
latere vergelijking bleek, met die der zuidelijke of tropische 
Pholci, vooral van den rivulatus en den elongatus. Ik durfde, 
wegens de vindplaats, haar toen dan ook niet als inlandsch 
verklaren, dat ik, voor dit individu, ook nu nog niet aanneem. 
Daarin werd ik versterkt door eene twijfelende vraag van 
Westring uit Zweden, die te Gotheborg ook eene (echter nu 
blijkbaar met onzen «gewonen» gelijkvormige) Pholcussoort had 
gevonden, doch slechts «enkele malen» en in «sommige jaren», 
eens aan een’ deurpost van het «Oost-Indische» huis (Ost 
Indiska huset), een andermaal in het tolhuis aan den «haven» 
(curia Portorii) aldaar. Hij toch vroeg destijds (1851) bij zijne 
beschrijving dezer spin in Araneae Suecicae, p. 297: «An re 
verä ad Faunam Sueciae pertinens»? Voor mijn exemplaar, en 
ik geloof niet ten onregte, bleef ik mij dezelfde vraag doen, 
het als een’ zeldzamen vreemdeling of geheel verdwaalden uit- 
landschen reiziger beschouwende. 
Niet dan 5 jaren later, in ’t begin van Julij 1868, bragt 
mijne dochter A. mij een tweede levend mannelijk Pholcus-exemplaar 
mede, dat haar in een galanteriewinkel te Utrecht in het oog 
was gevallen, aldaar van de zoldering afdalende en in het mid- 
den van eenige luxe-artikelen nederkomende. Deze spin echter 
verschilde, zoo in grootte als teekening, aanmerkelijk van de 
vorige en bleek mij duidelijk de ware Pholeus opilionoïdes van 
Middel- en Zuidelijk-Europa te zijn. Was echter ook hier de 
vindplaats niet weder verdacht? Was het wel werkelijk een 
inlandsch voorwerp? Lichtelijk immers kon het eenvoudig in de 
emballage van mode-artikelen uit Frankrijk of andere zuidelijke 
streken van Europa zijn ingevoerd? De vraag over de «inlan- 
