STUDIEN OVER DEN PHOLCUS OPILIONOÏDES SCHRANK. 161 
digheid» bleef bij mij dus nog altijd voortbestaan, te meer 
daar het diertje wel tot tweemalen cocon maakte, doch van 
onvruchtbare en verdroogende, door de moeder zelve vernietigde 
eitjes. 
Ik mag niet vergeten te doen opmerken, dat mijn twijfel ten 
dezen niet weinig versterkt was, daar zich, zoo ver mij bekend , 
vroeger of later nooit aan andere entomologen bij ons te lande 
eenig individu had vertoond, zelfs niet aan den voorheen zoo 
ijverigen araneoloog, onzen landgenoot G. A. Six, op wiens 
«Spinnenlijsten» in de Bouwstoffen, deel Il en in het Nederl. 
Tijdschr. voor Ent., deel VI, de Pholeus dan ook niet is op- 
genomen. 
Het was eerst in het voorjaar van 1869 dat ik tot de weten- 
schap kwam, dat Ph. opilionoïdes tot de Fauna van Nederland 
kan worden gebragt, of althans onder sommige omstandigheden 
in ons vaderland tieren en telen kan. Mijne geachte vriendin, 
Mevr. v. V. te Amsterdam, gaf mij toen verscheidene exempla- 
ren, deels nog zeer jonge, deels volwassen 3 en 2 te gelijk te 
aanschouwen, allen afkomstig uit een turfhok * beneden in hare 
woning. 
Deze individuen behooren allen blijkbaar tot de gewone Middel- 
Europeesche soort. 
Voorzeker uiterst toevallig en opmerkelijk, bragt dezelfde 
dame, van een uitstapje naar hare familie te Dordrecht terugge- 
keerd, mij in den zomer van hetzelfde jaar ook van dáár twee 
levende exemplaren, waaronder een bijzonder groot &, mede, 
gevangen in een’ donkeren muurhoek van een’ gang op de tweede 
verdieping in een heerenhuis, onmiddellijk grenzende deels aan 
de «rivier», deels aan den «haven»°. Er waren op die plaats 
velen dezer spinnen (volgens de uitdrukking mijner berigtgeef- 
1 In verband tot het mogelijk oorspronkelijke vaderland van deze Amsterdamsche 
Pholeus-kolonie mag ik evenwel niet verzwijgen, dat dáár ter plaatse ook het berg- 
hok is van z. g. »kranjang’s” of Oost-Indische matten, waarin suiker wordt verpakt. 
Ook zijn sedert op die plaats geene andere Pholci meer aangetroffen, doch ik hoop 
in dit voorjaar mijne aandacht op dit jagtveld nader te bepalen. 
2 Wederom op te merken is aldaar de nabijheid der gewone ligplaats van verschei- 
dene Oost-Indievaarders ! 
