STUDIEN OVER DEN PHOLCUS OPILIONOIDES SCHRANK. 165 
maanden lang door voedering met vliegen in leven werden ge- 
houden, ben ik in staat gesteld, om nog enkele andere resulta- 
ten mijner studie mede te deelen omtrent den Pholcus , 
De Pholcus opilionoides Schrank of phalangoides Walck., — 
aldus genaamd wegens zijne oppervlakkige uitwendige overeen- 
komst met sommige soorten van de algemeen bekende «hooi- 
wagens» of basterd-spinnen, — behoort tot eene uiterst be- 
perkte «Familie», die der Pholcides Koch, naauwelijks eene 
familie te noemen, als zijnde slechts door één geslacht, hier- 
boven genoemd, vertegenwoordigd, met slechts een acht-tal 
soorten in naam, die mijns inziens inderdaad tot vijf, hoogstens 
tot zes kunnen worden teruggebragt. 
Niet alleen zijn deze spinnen zeer gemakkelijk herkenbaar 
aan hare bijzonder kenmerkend geplaatste zijdelingsche oogen , 
waarvan er ter wederzijde drie in een groepje vereenigd aan 
een liggen, — iets dat bij geene andere Araneide voorkomt, — 
maar op den eersten aanblik reeds nog gemakkelijker door de 
pooten, die buitengemeen lang en dun, bij enkele species zelfs 
draadvormig zijn, bijzonder regelmatig en uiterst fijn behaard 
en aan de femora en tibiae met fraaije witte en zwarte ringen 
voorzien zijn. De lengte der pooten is zoodanig, dat het langste 
(of eerste) paar nagenoeg 6 malen langer is dan het ligchaam °; 
ja ik vind van eene Grieksche Pholcussoort gesproken, bij welke 
de pooten zelfs 8 of 9 malen het ligchaam in lengte zouden 
overtreffen ! 
ı Bij diens etymologie stuitte ik op eenen niet onaardigen Zapsus Graecus van 
Vinson in zijne » Aranéides de Madagascar, etc.». Deze herinnert te regt, dat de 
naam Pholcus afgeleid is van het Grieksche polsos, doch vertaalt dit verkeerd, 
door #24» (bloot, naakt), en brengt deze afleiding in «duidelijk» verband met de 
»blootliggende » ovula dezer spin (waarover nader). Dat het altijd raadzaam is, der- 
gelijke » litterarisch-entomologische » beweringen eens aan de bronnen na te slaan, 
leerde mijn oude Hederieus mij thans op nieuw, nademaal poAxos niet beteekent 
nudus (= nu), maar strabus = »scheel». De laatste beteekenis is hier zeker ook 
veel beter van toepassing, wegens den zeer cigendommelijken scheeven oogen-stand 
bij dit genus. 
2 Het grootste individu uit mijne collectie heeft, bij eene ligchaamslengte van 1 
centimeter , voorpooten die circa 6 centimeter Jang zijn. 
