STUDIEN OVER DEN PHOLCUS OPILIONOIDES SCHRANK. 167 
tepels heenstrijkende, hare prooi omspint; maar wat men 
zelf zien moet om het te gelooven is, dat de bewegingen der 
trouwens zeer dunne pooten daarbij met zoo grooten spoed ge- 
schieden, dat het oog de snelle plaatsverandering daarvan soms 
niet kan volgen, en men zelfs voor een oogenblik niets van 
de pooten noch van de ragdraden te zien krijgt, dan hunne 
uitwerking op de vlieg. 
Daar het Pholcus g een merkwaardig sterk ontwikkeld en 
blootliggend genitaal-apparaat vertoont, had ik de hoop gevoed, 
mijne reeds veelvuldige waarnemingen omtrent de juiste wijze , 
waarop de palpendeelen bij den coz/us aranearum werkzaam zijn, 
thans met eene niet onbelangrijke te vermeerderen. Maar ten 
dezen ben ik regt ongelukkig geweest. Wel gelukte het mij met 
groote moeite tot tweemalen toe een Pholcus-paar bijeen te 
krijgen, doch beide malen nam de geschiedenis een bijzonder 
tragisch einde! 
Het eerst bezat ik een vrij groot en volkomen ontwikkeld 2, 
reeds gedurende eene maand in een mijner flesschen te huis 
zijnde, toen ik een insgelijks volwassen 4 ter beschikking ver- 
kreeg. Dit mede in het glas geplaatst zijnde, werd reeds bij 
zijne eerste, en (zooals ik dit tallooze malen bij andere derge- 
lijke proefwaarnemingen zag) bevreemdend spoedig in het werk 
gestelde pogingen tot minzame toenadering, met woede afge- 
slagen, zoodat het zich beneden in de flesch ging vestigen, 
dáár een klein web spinnende, terwijl het 2 boven tegen den 
kunstzolder van het glas, hare gewone plaats, gevestigd bleef. 
Den tweeden dag zag ik het Z weder herhaalde malen eenige 
zeer voorzigtige pogingen wagen, doch telkens te vergeefs; 
des avonds hadden zij beiden in volkomen rust hunne respec- 
tieve standplaatsen ingenomen. Daar ik beide dagen gezorgd had 
voor eenen ruimen aanvoer van levende vliegen, waarvan ik 
beiden had zien genieten, kon er door honger geene de minste 
aanleiding tot tweespalt zijn ontstaan, en toch.... den derden 
morgen, — waarschijnlijk was het g des nachts te roekeloos 
genaderd, — vond ik zijn uitgezogen ligchaam aan de in een 
bundel zaàmgespannen lange pooten boven in het midden van 
