STUDIEN OVER DEN PHOLCUS OPILIONOÏDES SCHRANK. 169 
Van waar dat in beide gevallen, de eerste weduwe en de 
tweede weduwnaar, zoo spoedig hunne respectieve wederhelften 
in den dood zijn gevolgd? Ik vermoed dat telkenmale ook de 
overwinnende partij eene doodelijke wonde zal hebben ontvan- 
gen, gedurende den bij beide sexen met vrij gelijke wapenen 
gevoerden strijd. Het heeft dan ook vele malen mijne aandacht 
getrokken, dat spinnen in het algemeen hare beten onderling 
toegebragt, zoo slecht kunnen verdragen. Zeer waarschijnlijk is 
hierbij haar vergiftig kaakhakenvocht in het spel. Herhaaldelijk 
zag ik Epeira diadema &, slechts even in het abdomen verwond 
door het 2, en daarna terstond vóór de inspinning uit de doo- 
delijke strikken van het laatste gered, desniettemin binnen 
weinige minuten bezwijken. 
Sedert ben ik nog niet weder in de gelegenheid geweest, 
levende Pholci van beide geslachten bijeen te brengen, hetgeen 
mij bovendien nog verder zou hebben geïnteresseerd voor het 
voortzetten mijner waarnemingen omtrent de ontwikkeling van 
den Pholeus-cocon. Wel heb ik, vroeger en later driemalen een 
2 met cocons in mijn bezit gehad, bij geen van deze echter 
zijn de jongen uitgekomen. Bij één dezer spinnen is hare cocon, 
na ruim 14 dagen telkens, tot tweemalen toe, spoorloos ver- 
dwenen. Die der andere heb ik na een maand observatie, voor 
de volledigheid mijner collectie, bij tijds op spiritus gezet. Dat 
spinnen-cocons aan sommige roofinsecten tot voedsel strekken 
voor hunne larven, is uit menigvuldige voorbeelden van Pimplu 
en andere sluipwespen of Ichneumoniden, algemeen bekend. 
Dat echter spinnen zelve de ovula uit cocons van andere 
spinnensoorten nuttigen, las ik alleen bij Walckenaer, die ge- 
tuigt dit bij Clubiona holosericea te hebben waargenomen en 
er als zijne meening bijvoegt: «dat ook vele andere spinnen 
dit doen.» Ik heb zulks evenwel nimmer zelf geconstateerd, 
ofschoon ik daarentegen wel, even als Menge, enkele malen ge- 
zien heb, dat zij, in gevangenschap hongerende, kleine toegewor- 
pen stukjes raauw vleesch uitzuigen. Hoe dit zij, tot tweemalen 
was één mijner Pholcus-cocons niet alleen uitgezogen, maar 
totaal weg; ik kan dus niet anders aannemen, dan dat de moe- 
