179 STUDIEN OVER DEN PHOLCUS OPILIONOIDES SCHRANK. 
aan onze spinnenfauna; daarenboven moge het strekken tot 
nadere toelichting van eene niet geheel juiste conclusie over de 
verbreiding dezer araneiden, getrokken en door ZijnEd. mede- 
gedeeld in zijn Verzeichniss der Arachnoiden Liv-, Kur- und 
Esthlands, uitgegeven in het Archiv f. d. Naturkunde, 2 Ser., 
B. I, z. Porpat, 1859, waarvan hij de beleefdheid had mij 
destijds een afdruk toe te zenden. 
Op bladzijde 19 zijner Verhandeling schrijft Grube: «Jeden- 
falls stellt sich das heraus, dass die Gattungen U, LZ, E, Phol- 
cus, S, A 1, — die im Südlichen Deutschland und England 
meist nur in einzelnen Repräsentanten vorkommen, — da sie 
sich nicht einmal mehr in der so bevorzugten Danziger Gegend 
begegnen, — auch nicht mehr in Liv-land u. s. w. zu erwarten 
sind. » 
Tot deze uitspraak der afwezigheid van Pholcides in de be- 
doelde Noordelijke Zone, was Gr. destijds (1859) volkomen 
geregtigd, doch sedert is onze kennis omtrent dit punt alweder 
eene kleine schrede vooruitgegaan. 
Wat mij thans over de aardrijkskundige verhouding van het 
geslacht Pholcus in het algemeen, maar vooral van onzen opi- 
lionoides of phalangoides in het bijzonder, bekend is geworden, 
komt in hoofdzaak op het volgende neder: 
Dit spinnengeslacht schijnt bij voorkeur in heete landen te 
tieren of althans in meer zuidelijke gewesten, dan die welke 
tot ons klimaat behooren. In de tropische werelddeelen (vooral 
Azië en Afrika) vindt men dan ook de familie waartoe het be- 
hoort, in trouwens weinige doch althans eenige min of meer 
duidelijk afzonderlijke soorten (Borbonicus, sisyphoides, elonga- 
tus, rivulatus) vertegenwoordigd; terwijl ditzelfde ook in de 
meer zuidelijke of warmere landen van ons werelddeel, zoo als 
Spanje, Italie, Griekenland, kan worden waargenomen (cauda- 
1 De overige hier alleen met den voorletter aangeduide geslachtsnamen der door 
Gr. verder bedoelde spinnen, als niet ter dezer zake dienstig, liet ik achterwege. 
Alleen omtrent het laatste genus, . (Atypus) moet ik hier herinneren, dat dit ook 
in ons vaderland is aangetroffen, zijnde een fraai exemplaar Atypus Sulzeri 4 door 
mijne echtgenoot in het Zeister-bosch nabij Utrecht gevonden. (Ned. Tijds. v. Entom., 
1869, XII Deel, blz. 25.) 
