174 STUDIEN OVER DEN PHOLCUS OPILIONOIDES SCHRANK. 
niet heeft ontmoet, of waar men haar aantrof, veelal niet dan 
in enkele exemplaren en op enkele vindplaatsen. 
De geographische rayon voor de mij ten dienste staande vind- 
plaatsen in het meer Noordelijk Europa, van het zuiden naar 
het noorden toe rekenende, en begrepen tusschen de circa 
5’ W. en 50’ O. lengte, is thans deze: 
Eiland Wight. Blackwall (1861. . . . . . ruim 50’ N.B. 
Nederland (Amsterdam, Utrecht, Dordrecht) i 
van Hasselt (1865 69), . . ee OP n DU n n 
Engeland (Liverpool) Blackwall (1861). . . . n DS um 
Zweden (Gotheborg) Westring (1861). . . . 47 55° um 
Rusland (St. Petersburg) Siemaschko (1861). . „ 60! » » 
De laatstgenoemde plaats stelt de meest noordelijke grens 
daar, mij voor het Pholcus-gebied bekend. 
Dat deze echter, zoo als boven gezegd, tusschen de 50’ en 
60’ schaars voorkomt, bewijst de volgende negatieve opmer- 
king aangaande araneologen, die den Pholcus tot nog toe niet 
schijnen te hebben ontmoet, te weten: Reuss voor Frankfort a/M. 
(50’), Grube voor Breslau (51°), Ohlert voor Konigsbergen (55’), 
Menge voor Dantzig (84), Grube voor Lijfland, enz. (55’ à 59’), 
Thorell voor Upsala (60’). 3 
Amsterdam, December 1869. 
NB. Onder ’t afdrukken dezes wordt mijn vermoeden omtrent 
de indigeniteit {en sterkste bevestigd, naardien ik heden 
morgen (14 April 1870) in de tuinkamer mijner woning 
(Amsterdam, Prinsengracht) weder een levend Pholcus- 
exemplaar (2 pullus) heb gevonden, terwijl ik zeker ben 
dat ten vorigen jare geen mijner toenmalige gasten is 
ontsnapt. VON 
1 Mogten soms in de een of andere opgaven onnaauwkeurigheden zijn ingeslopen, — 
dat licht mogelijk is, daar bijv. het groote werk van Menge (Preussische Spinnen, 
1868) nog niet voleindigd is, — zoo verzoek ik beleefdelijk teregtwijzing s. pl. te 
zenden aan de Redactie van ons Tijdschrift te Leiden. 
