910 OPMERKINGEN OMTRENT UITLANDSCHE ASILIDEN. 
’t midden veel breeder dan de onderrandcel; de tweede achter- 
cel grijpt buikig in de eerste; de discoidaal-cel is zeer lang en 
smal; de kleine dwarsader staat scheef en even voorbij het 
midden der discoidaal-cel. Een en ander wordt opgehelderd 
door eene schetsteekening van het dier (pl.9, fig. 1), van den 
kop in profiel (fig. 2) en van den vleugel (fig. 5). Dr. Schiner 
te Weenen, die zich in de laatste jaren bijzonder met exotische 
Asiliden heeft bezig gehouden, en wien ik de bovenstaande 
opgaven heb medegedeeld, is geneigd hier aan eene Ommatius- 
soort te denken, in verwantschap met 0. fulvidus Wied. Wel 
is waar bevat dit geslacht verscheidene soorten , bij welke de 
voorrand der vleugels g verbreed is, en komt zelfs het ader- 
beloop vrij wel overeen; maar bij Ommatius en al de overige 
geslachten met een gekamden sprietborstel is het aangezigt plat 
en hoogstens van onderen een weinig gewelfd; de bij Asülus 
Hercules aanwezige en zeer in ’t oog vallende gezigtsbult schijnt 
alzoo deze verwantschap weder tegen te spreken. Bovendien is 
het, bij het ontbreken van het derde sprietenlid , ten eenen- 
male onzeker of de sprietborstel al dan niet kamharen bezit. 
Welligt zullen de medegedeelde bijzonderheden anderen in staat 
kunnen stellen, om eenige nadere opheldering te geven omtrent 
deze soort , waarvan zelfs het vaderland niet bekend is. 
Asilus longistylus behoort tot het geslacht Ifamus Löw en 
schijnt op de eilanden van den Oost-Indischen archipel niet 
zeldzaam te zijn. In het voorbijgaan teeken ik hier nog aan, 
dat eene zeer digt aan longistylus verwante soort, met een 
tandje onder aan de achterdijen , in een enkel 3 exemplaar in 
het museum voorkomt, en dat ook de Japansche If. acuticornis 
Löw aldaar door eenige exemplaren vertegenwoordigd is. 
Van Laphria robusta vond ik een mannelijk voorwerp , ongetwij- 
feld hetzelfde dat Wiedemann voor zijne beschrijving heeft gediend. 
De soort is breed, met korte stevige pooten en betrekkelijk 
kleine smalle vleugels, waarvan het aderbeloop door mij in 
fig. 4 is afgebeeld; de eerste achtercel is zeer smal, gesloten 
en gesteeld. De beharing van het aangezigt, de bovenste haren 
van den knevelbaard , alsmede de kin en bakkenbaard zijn meer 
