OPMERKINGEN OMTRENT UITLANDSCHE ASILIDEN. 9211 
vuil bleekgeel dan wit; de beharing der voorscheenen is niet 
geheel wit, maar met zwarte haren gemengd; in de zijden des 
achterlijfs is eene borstelige zwarte beharing; de genitaliën zijn zeer 
klein en smal, zwart met zwarte borstels. De zuiger is kort, 
eenigszins kegelvormig , spits toeloopend. Deze soort behoort tot 
het geslacht Hyperechia Schiner ', en zelfs moet M. zylocopi- 
formis Walk., die als type van dit geslacht wordt beschouwd , 
voor 't minst digt met robusta Wied. verwant zijn. Het voor- 
naamste onderscheid zou bestaan in de gele beharing, die 
Walker’s soort op de schouders heeft, terwijl bij robusta de 
schouders even als de geheele thorax zwart behaard zijn. Van 
robusta is het vaderland niet bekend, maar ik veronderstel dat 
zij ook eene Zuid-Aziatische soort is, te meer omdat nog eene 
andere grootere soort op Sumatra voorkomt. 
Van Laphria Reinwardtii en Vulcanus bevinden zich de typen 
in het museum. Beiden behooren tot het geslacht Laphria, 
zoo als dit thans beperkt is. 
Dit laatste is vok het geval met Laphria alternans, waarvan 
echter de typische exemplaren niet meer te Leideu schijnen 
aanwezig te zijn. Wel bevinden zich in het museum een paar 
mannelijke voorwerpen, waarop Wiedemann’s beschrijving volkomen 
past, maar zij kunnen niet de oorspronkel: ke exemplaren van 
Wiedemann zijn, omdat deze alleen het £ beschrijft. 
Van Laphria scapularis is het typische exemplaar nog voor- 
handen, ofschoon niet in te besten staat. Het aderbeloop der 
vleugels is echter volkomen te zien en door mij in fig. 5 afge- 
beeld. Het blijkt daaruit duidelijk, dat deze soort tot een der 
Atomosia-achtige geslachten behoort, wijl de dwarsader, welke 
de discoidaal-cel sluit, en die waarmede de vierde achtercel 
wordt afgesloten, te zamen ééne regte lijn vormen. Eigenlijk 
had Wiedemann, op grond van dit aderbeloop, de soort moeten 
opnemen in zijne tweede afdeeling van het geslacht Laphria, 
alwaar de echte Atomosiën — allen kleinere soorten — zijn ver- 
eenigd; maar zoo hij al, bij het maken zijner beschrijving, het 
me — 
1 Verhandl. der zool. bot. Gesellsch. in Wien, dl. XVI, blz, 673. 
