OPMERKINGEN OMTRENT UITLANDSCHE ASILIDEN. 915 
schijnt te hebben plaats gehad, terwijl het oorspronkelijke voor- 
werp, dat Wiedemann voor zijne beschrijving gediend heeft, 
verloren moet zijn gegaan. 
Onder de soorten van het museum, die verder bijzonder 
mijne aandacht trokken, bevond zich ook eene zeer groote 
Dasypogine uit Noord-Amerika, die uit de voormalige collectie 
van Raye van Breukelerwaard afkomstig is en zich door een 
bijzonder aderbeloop der vleugels onderscheidt. Zij behoort tot 
degenen, waarbij de voorseheenen aan het einde geen uitstekenden 
tand of doorn hebben en is, zoooveel ik heb kunnen nagaan, 
nog onbeschreven. Ik houd het er voor, dat zij in het geslacht 
Stenopogon Löw moet worden geplaatst, en zij is thans in het 
museum geëtiquelteerd als 
Stenopogon ochraccus n. s. 
Het exemplaar is een 7, 12 lijn lang en geheel okergeel ; alleen op 
de bovenzijde van den thorax vertoonen zich onduidelijke zwart- 
achtige en kastanjebruine langsstrepen en aan de bovenzijde der 
voordijen is eene donkerbruine langsstreep. Het aangezigt is vrij 
smal, naar boven nog smaller, van onderen een weinig gewelfd ; 
het voorhoofd is klein en niet ingezonken; de sprieten zijn rood- 
geel; het derde lid is zoo lang als de beide eersten te zamen, 
de eindgriffel ongeveer half zoo lang als het derde lid; de kne- 
velbaard neemt ruim de onderste helft van het gezigt in en is 
helder okergeel, evenals de beharing van het achterhoofd en de 
kin- en bakkenbaard; dezelfde kleur hebben ook de beharing en 
de borstels van den thorax en de pooten. De vleugels zijn geel- 
achtig met bruingele aderen; het aderbeloop wijkt van alle 
andere, mij bekende soorten af, is aan beide vleugels volkomen 
gelijk en wordt in fig. 6 afgebeeld; de eerste en de vierde 
achtercel namelijk, benevens de anaal-cel zijn gesloten en ge- 
steeld en de tweede achtercel is door eene buitengewone dwars- 
ader in tweeën gedeeld. Dit aderbeloop vertoont eenige over- 
eenkomst met dat van den Algerijnschen Dasypogon heteroneurus 
