DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 265 
zijn zij in dat geval ook gedoornd. Aan de tarsen ziet men bij 
allen drie leedjes, waarvan het eerste meestal het langste is en 
het laatste met twee klaauwtjes en twee zuiglapjes gewapend; 
aan de onderzijde is het eerste lid digt met kleine haartjes be- 
zet. De heupen van elk paar pooten staan digt bij elkander. 
Op de borst ziet men nimmer eene gleuf voor den zuiger. 
Aan het abdomen telt men zes segmenten en de organa 
generationis; deze laatsten zijn bij de verschillende genera zeer 
sterk op elkander gelijkend, 
Men treft de Lygaeoden op en onder planten aan; het is 
waarschijnlijk dat zij van de sappen uit den stengel en de 
laagste bladstelen leven, hoewel Burmeister verzekert dat zij 
hun voedsel trekken uit de vochten van doode insecten, die zij 
niet zelf gedood hebben. 
Verdeeling der geslachten. 
1 (10). Kop zonder doorntjes of hoorntjes tusschen de oogen. 
2 (9). Oogen kleiner dan een vierde gedeelte van den kop, op 
den schedel gezien. 
DI 
(8). Geen drie gesloten cellen aan de basis der membraan. 
4 (5). Het 4°en 5° buiksegment bij het wijfje duidelijk herkenbaar 
en met regten achterrand. Kleur grootendeels menierood. 
Gen. 1. Lycazus F. 
5 (4). Het 4° en 5° buiksegment bij het wijfje of alleen het 
3° niet zigtbaar en onder het derde teruggetrokken. De 
kleur nimmer menierood. 
6 (7). Het 4° buiksegment bij het wijfje zigtbaar. De voordijen bij 
beide geslachten zeer verdikt en meest getand of gedoornd. 
Gen. 2. Pacnymerus Lepel. 
7 (6). Het 4° en 5° buiksegment bij het wijfje onzigtbaar. De 
voordijen niet dikker dan die der beide andere paren. 
De membraan reikt ver over het achterlijf heen. 
Gen. 4. Cymus Hahn. 
8 (5). Drie gesloten cellen aan de basis der membraan, welke 
niet over het achterlijf heen reikt. 
Gen. 5. HETEROGASTER Schill. 
