DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 967 
Panz. Fn. Germ. 79. 19. — Curtis, Brit. Ent. X. 481. — Flor, Rh. 
Livl. 1 p. 225. 
Lengte 10—11 mm. Rugzijde rood met zwarte teekening; 
aan de onderzijde de kop en de geheele thorax dofzwart, het 
abdomen rood met zwarte vlekken. Oogen bruin, sprieten en 
pooten zwart. 
Op den kop een helderroode vlek in ruitvorm; over den 
prothorax op de achterhelft een roode dwarsband, naar voren 
driemaal en naar achteren mede driemaal uitstekend, het breedst 
aan de zijden; schildje dof donkergrijs met een verheven langs- 
streepje, dat soms rood is. 
Dekschilden rood; op den clavus twee ronde zwarte vlekken 
en onder iedere eene bruine veeg; op het corium eene gegolfde 
zwarte dwarsband, die naar de zijden het breedst is. Op de 
zwarte membraan, die wit omzoomd is, in het midden een 
ronde witte schijf, daar boven een half maantje en op zijde 
een driehoekje, iets doffer wit. Buik rood met aan iedere zijde 
eene rij van 3 vierhoekige zwarte vlekjes en op zijde van de 
kielvormige verhooging twee rijen van 5 zwarle streepjes en 
daaronder een breede zwarte dwarsstreep. Het laatste segment 
en de genitalien zwart. 
Eene bij ons hoogst zeldzame soort. De collectie der N. E. V. bezit 
een vrouwelijk ex. door den heer Gerlach in Friesland gevangen. 
Gen. 2. Pacuymerus Lepel. 
Ligchaam zeer verschillend van gedaante, eirond of langwerpig 
eirond, somwijlen vrij breed en plat, dan weder lang en bijna 
rolrond. De kop tamelijk gewelfd en altijd driehoekig, somwijlen 
vrij puntig uitloopende nu eens breed, dan tamelijk smal, ge- 
woonlijk tot aan de oogen in het halsschild gedoken. Oogen in 
den regel klein en weinig uitpuilend. Sprieten aan de zijden 
van den kop op een klein rond grondstuk ingeplant, verschillend 
van lengte tusschen 1 en 2 van de ligchaamslengte ; zij bestaan 
uit 4 leedjes, waarvan het 1° altijd het kleinste, de overigen in 
den regel schier in lengte gelijk. Snavel (zie pl. 10. fig. 10 3) 
