DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 275 
Deze soort werd te Driebergen gevangen door den heer Six; 
zij is er volgens zijne verklaring vrij gemeen op heidegrond. 
7. Puchymerus rufipes Wolff. 
Plaat 11, fig. 7. 
Wolff, Ze. Cim. p. 151. tab. 15. fig. 145. 
- 
Lengte 5 mm. -— Zwart, niet zeer glanzig, maar door een 
zijdeachtig grijs vilt bedekt. De kop met de zeer uitpuilende 
oogen kort en veel breeder dan de voorrand van het halsschild , 
sterk gestippeld. Sprieten zoo lang als het halve ligchaam; lid 1 
gelijk komend met de spits van den kop, bruin; lid 2 en 5 
gelijk van lengte, slank, rood; lid 4 even lang, doch dikker , 
spoelvormig. Zuiger bruin, tot de achterheupen reikend. Hals- 
schild vierkant, zeer sterk gestippeld, vooral aan de achterzijde ; 
de dwarsnaad bijna niet bemerkbaar. Schildje tamelijk bol en 
minder sterk gestippeld dan de thorax. Dekschilden niet langer 
dan het halve achterlijf, geel met rijen van zwarte stippeltjes 
en twee kaneelbruine vlekken aan het einde, waarvan de bin- 
nenste de grootste is; de membraan vormt om den achterrand 
een’ smallen witten zoom. Achterlijf op den rug met een dui- 
delijk opstaanden rand. Pooten rood, behalve de heupen en 
het laatste lid der tarsen, die zwart zijn. De voordijen zijn wel 
iels dikker, doch dragen geene doorntjes. 
Indien de figuur van Wolff werkelijk deze soort voorstelt, is 
zij al zeer ongelukkig uitgevallen; ik twijfelde dan ook zeer of 
ik mijn eenig voorwerp wel den naam /tufipes geven mogt, toen 
de heer Mayr mij onder den naam Acompsus rufipes WIff een 
voorwerp van volkomen dezelfde soort toezond, doch dat iets 
grooter was. Trouwens de korte beschrijving van Wolff, p. 151 
past volkomen, doch is oppervlakkig. 
Het eenige inlandsche voorwerp dat ik ken, werd in Mei door 
den heer Six bij Utrecht gevangen. 
8. Pachymerus marginepunctatus Wolff, 
Plaat 11, fig. 4. 
Wolfl, Ze. Crim. p. 150. tab. 15 f. 144 et p. 115. tab, 11. 
