DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 281 
het midden en lichtbruine aderen. Onderzijde van het lijf zwart, 
behalve de achterranden van pro- en metathorax; ook de meta- 
thorax heeft een zweem van een geel zoompje. Heupen geel- 
bruin, dijen zwart, scheenen lichtbruin, tarsen iets donkerder. 
De beenen zijn slank, vooral de achterpooten; de voordijen zeer 
dik met duidelijken doorn. 
Dat insect schijnt bij ons zeldzaam; ’s Rijks Museum bezit een 
door mij, in Julij op de duinen bij ’s Gravenhage gevangen 
exemplaar. 
14. Pachymerus Lynceus F. 
Plaat 11, fig. 3. 
Fabr. S. Rh. 251. 157. — Herr. Sch. Fn. Germ. 118 f. 10. — 
Schill. Beitr. I. p. 66, Tab. 5. f. 7. — Hahn 4 W. Ins. I. p. 44. 
Tab. 8. f. 28. — Flor, Rhynch. Livl. I. p. 275. 
Lengte 7 mm. — Tamelijk glanzig zwart. Kop met de oogen 
veel breeder dan lang, doch smaller dan de voorrand van het 
borststuk. Sprieten geheel zwart, iets langer dan het halve lijf, 
lid 1 een weinig voorbij de spits van den kop uitsteekend, 
2 iets langer dan 5, 5 en 4 bijna gelijk. Het halsschild bree- 
der aan den achter-, dan aan den voorrand, met bol gebogen 
zijden; de dwarsgleuf voorbij de helft en daarachter de opper- 
vlakte grof gestippeld. De zijranden zijn tamelijk breed licht- 
geel, smal wegvloeijende naar den achterrandshoek *. Schildje 
zwart, met twee zeer fijne naar elkander hellende geele streep- 
jes. De dekschilden licht geel, doch zoo sterk met zwarte 
stipjes overdekt, dat zij daardoor donkergrauw schijnen; aan 
den binnenhoek ziet men op het corium eene groote, min of 
meer schildvormige, donkerzwarte vlek, waarin geheel tegen den 
achtterrand, weder eene kleinere ruitvormige witte; membraan 
gemarmerd licht en donkergrauw met witte aderen, Zuiger tot 
de voorste heupen reikend, zwart. Pooten sterk en tevens lang, 
geheel zwart, behalve de voorscheenen, die bruinachtig geel zijn 
+ Flor beschrijft het achterste derde gedeelte van het halsschild als geel met zwarte 
stipjes; zijne exemplaren waren dus bijzonder licht van tint, 
