989 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 
met zwarte spits. De voordijen zeer opgezwollen met een zeer 
stevigen doorn en eenige fijne tandjes aan de onderzijde. 
Ik ving eenige voorwerpen van deze soort in de duinen; aan 
een dezer steekt een etiquet, waarop te lezen staat: Wassenaar, 
17 April. De overigen komen, zoo ik mij wel herinner, van 
Katwijk. Ook trof ik er eenmaal een in Mei bij Bennebroek op 
den straatweg aan, 
15. Pachymerus Pini L. 
Plaat 11, fig. 1 en 18. 
Linn., S. N. V. 500, 96. — Fabr. S. Rh. 229, 125. — 
Hahn, W. Ins. I. p. 58. Tab. 7. f. 25. — Schellenberg, 12. 
tab. 2. fig. 2. — Schill. Beitr. I. p. 64. tab. 5. fig. 5. — Wolff, 
Ic. Cim. 74. tab. 8. f. 71. — Burm. Handb. II. p. 296. n°. 6. — 
Flor, Rh. Livl. I. p. 269. 
Lengte 7—7,7 mm. — Kenbaar aan zijne bijzondere grootte; 
welke alleen geévenaard wordt door die der beide breede en 
platte soorten, Abietis en ferrugineus. Zwart, het mannetje 
glanzig, het wijfje dof. Kop schier zoo lang als breed, met 
groote bolle oogen. Sprieten langer dan de helft van het lig- 
chaam, zwart: lid 1 reikt een eindje voorbij de spits van den 
kop; 2, 5 en 4 van gelijke dikte, 2 en 4 even lang, 5 iets 
korter. De snavel reikt tot aan de midden-heupen. Thorax aan 
den voorrand iets breeder, aan den achterrand veel breeder dan 
de kop, met bol gebogen zijranden; bij het mannetje is het 
midden van het voorste gedeelte vrij bol verheven en zijn de 
zwarte zoomen eenigzins opgewipt, bij het wijfje is dit minder 
sterk uitgedrukt; de breede achterrand is of (zie fig. 1) donker- 
grauw met zwarte stippen en twee ovale vlekken aan de zijden, 
benevens een zeer smal lijntje in het midden lichter grauw, 
bijna geel, of wel (zie fig. 1° in het midden zwart en aan 
iedere zijde bezet met eene onregelmatige lichtgrauwe, zwart 
gestippelde vlek. Het schildje is tamelijk lang, zwart. De dek- 
schilden zijn vuil stroogeel met eene menigte zwarte puntjes, 
die rijen vormen om de aderen, bezaaid. Op den clavus tegen 
het schildje staat eene zwarte eenigzins gebogen streep en op 
