986 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 
zijranden te dier plaatse een uiterst fijn wit zoompje. Het schildje 
zwart met een gleufachtig indruksel in het midden der basis 
en eene fijne kiel naar de spits toe. Bovenvleugels tot op de 
helft licht geelachtig bruin, dan koffijkleurig donker bruin met 
een driehoekje aan den rand van de lichtere kleur. Membraan 
grauw met bruine aderen en eene lichte dwarsvlek aan de 
basis. De pooten bij het mannetje vuilgeel, bij het wijfje bruin; 
bij beide sexen de voorste dijen zeer dik, met twee tandjes 
gewapend en de voorscheenen zeer krom. 
Van deze op heigrond niet zeldzame soort ving de heer Six 
beide sexen in de omstreken van Utrecht. 
19. Pachymerus sylvaticus F. 
Plaat 10, fig. 5. 
Fabr. S. Rh. 229, 126. — Hahn, W. Ins. 1. p. 221. Tab. 56. 
fig. 118. — Schill. Beitr. 1, p. 80. Tab. 7, fig. 4. — Herr. 
Sch. Fn. Germ. 120, fig. 6. — Flor, Rh. Livl. I. p. 247. 
Lengte 4--5 mm. — Zwart met donkerbruine bovenvleugels, 
iets platter dan de vorige soorten en in gedaante ook eenigzins 
verwant aan Abietis en ferrugineus. Kop breeder dan lang, 
veel smaller dan de voorrand van den thorax. Sprieten zwart, 
langer dan de helft van het ligchaam; lid 1 steekt ver voor 
den kop uit, 2 is het langste van allen. Thorax breeder dan 
lang, met de voorhoeken geheel afgerond, de dwarsnaad vrij 
diep en ver naar achteren geplaatst; de kleur dof. Schildje 
aan de zijden iets grover met puntjes bezet dan in het midden. 
Dekschilden eenkleurig getaand bruin, tamelijk breed uitgezet 
op het midden van het achterlijf; membraan rookkleurig, iet - 
wat lichter aan de basis, dan aan de spits. Onderzijde zwart 
met roodbruine laatste ringen. De zuiger tot de achterheupen 
reikend, bruingeel. Pooten zwart met lichtbruine tarsen; de 
voordijen aan de binnenzijde met rooden gloed, matig opge- 
zwollen en met een zeer klein tandje voorzien. 
Sylvaticus werd door den heer Six bij Driebergen en in 
April op de heide achter de Bildt gevangen. De heer de Graaf 
