DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 995 
Sprieten korter dan het halve lijf; lid 1 zeer kort en vrij dik, 
2 en 5 slank, 4 spoelvormig, dikker, vaalzwart. Zuiger tot de 
middenheupen reikend, met het eerste lid niet in eene gleuf 
van de keel verborgen. Halsschild bol verheven, zoo lang als 
even voor den achterrand breed, grof gekorreld met een klein 
glad kieltje, voortspruitende uit het midden van den voorrand; 
daar naast soms aan iedere zijde een donker dwarsstreepje. 
Schildje veel breeder dan lang, fijn gekorreld. Dekschilden 
doorschijnend lichtbruin met eene ader langs de zijde, doch 
zonder aanduiding van middenaderen. De clavus breed naar den 
middennaad toe; achterrand van het corium iets donkerder 
bruin en de spits nog donkerder. Membraan geheel doorzigtig , 
wit. Pooten van de kleur van het lijf. 
Deze soort is volgens den heer Six gemeen in de omstreken 
van Utrecht, zelfs reeds vroeg in het voorjaar. Zij werd boven- 
dien in de duinen bij Wassenaar en te Groningen gevangen. In 
de tweede naamlijst der inlandsche Hemipteren staat dat zij te 
Dalfsen gevangen is, dit is echter onjuist; het voorwerp dat 
met die etiquette in ’s Rijks Museum bewaard wordt, behoort 
tot de voorgaande soort. 
4. Cymus glandicolor Hahn. 
Plaat 12, fig. 6. 
Hahn, W. Ins. 1. p. 79. tab. 12. f. 45. — Flor, Rh. Livl. 1. p. 299. 
Deze soort is zoo na verwant aan de vorige, dat zij door 
Schilling slechts voor eene varieteit er van gehouden werd. 
Ondertusschen is er verschil en wel in de volgende punten: 
De kop is naar verhouding smaller en schijnt dus veel langer. 
De thorax is langer en loopt naar voren smaller toe. Het 
schildje is donkerbruin met eene licht geel verhevene langsstreep 
in het midden. De dekschilden zijn betrekkelijk iets langer en 
hun achterrand is kennelijk langer dan de naad tusschen corium 
en clavus, ook is die achterrand niet donkerder van kleur. 
De heer Six meldde mij dat de soort vrij gemeen is in Junij 
op eiken te Driebergen. Ik ving haar nimmer, noch ook de 
