DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 999 
Gen. 5. Zosmenus Cast. 
Een afwijkend geslacht, dat door eenige schrijvers tot de 
Tingididen wordt gerekend, aangezien de tarsen schijnbaar uit 
twee leedjes bestaan en de dekschilden vliezig zijn. Het ligchaam 
is in omtrek elliptisch, de kop breed, doch zeer kort, tusschen 
de sprieten voorzien van twee, gewoonlijk naar binnen gebogen, 
kromme hoorntjes. Oogen klein, bijoogjes verder van elkander 
dan elk van het oog aan zijne zijde. Sprieten kort, niet zoo 
lang als de prothorax, van vier leedjes; het eerste vrij dik en 
kort, het tweede even lang doch iets dunner, het derde twee- 
maal zoo lang als het 1°, zeer dun, het laatste spoelvormig en 
tamelijk dik. Zuiger kort, tot het 1° paar heupen reikend, in eene 
sleuf aan de keel geborgen. Prothorax schijnbaar vierkant , doch iets 
breeder dan lang en aan de achterzijde een weinig verbreed, 
wat opgeblazen en bultig; de zijrand eenigermate op kantwerk 
gelijkend. Schildje zeer klein, driehoekig. Dekschilden groot, 
het achterlijf volkomen bedekkend, met breeden clavus en met 
een cuneus, die de basis der membraan geheel bedekt (of, zoo 
men liever wil, met lederachtige basis der membraan). Vier 
langsaderen in het vliezige gedeelte, welke ver van elkander 
staan en niet anastomeren. Pooten vrij kort, ongedoornd; de 
voorste dijen ietwat dikker dan de volgenden; de tarsen van 
drie leedjes, doch het eerste zeer klein en onder de scheen 
verborgen; het derde het langste. Bij de wijfjes de 4 eerste 
segmenten van het achterlijf regt, het vijfde in het midden in- 
gesneden. 
Er zijn ons slechts twee inlandsche soorten bekend, de eene 
met ongevlekte dekschilden, Capitatus, de andere met gevlekte, 
Laportei. 
1. Zosmenus capitatus Wolff. 
Plaat 12, fig. 9 en 9a. 
Wolff, Ze. Cim. p. 151. tab. 15. f. 195. — Herr. Sch. Fn. 
Germ. 118, f. 19 (eenigermate twijfelachtig). — Burm. Handb. 
II. p. 262. n°. 1. — Herr. Sch. W. Ins. IX. p. 195. tab. 518. 
