XIV VER S I A G, 



spoedig zal worden afgedrukt, waarna de familie der ?rocto- 

 trnpiden het licht zal zien in drie platen, waarbij tevens de 

 laatste plaat der Pteromalinen zal worden uitgegeven. Hij ver- 

 meldt daarbij de moeite die het hem gekost heeft om een 

 exemplaar van de uiterst zeldzame soort Dryinus formicarius 

 Latr. in handen te krijgen; er zijn slechts drie voorwerpen van 

 deze soort tot dusver bekend geworden, het eerste dat van 

 Latreille, een tweede in Engeland, waarschijnlijk in het Mu- 

 seum van Hope te Oxford, en het derde bij Prof. Forster te 

 Aken. Dit laatste heeft Spr. voor een korten tijd op beziens 

 of liever ter afteekening gehad, waarvoor hij niet alleen Prof. 

 F,, maar ook ons medelid Dr. Hartogh Heys van Zouteveen 

 dank moet weten, want aan diens bemiddeling is het eindelijk 

 gelukt dit zeldzame dier naar Holland over te brengen. Spr. 

 had eerst voor de tabel eene vergroote copie vervaardigd van 

 de afbeelding in Latreille's Glenera, doch hoe slecht gelijkend 

 die was, zouden de leden kunnen zien bij vergelijking daarvan 

 met de teekening naar de natuur vervaardigd. Deze laatste 

 wordt daarop aan de leden vertoond en tevens daarbg de copie 

 eener afbeelding van Dryinus Tarraconensis Marsh. , eene nieuwe 

 soort uit Spanje afkomstig, door den weleerwaarden heerT. A. 

 Marshall in het Entomological Monthly Magazine voor een of 

 twee jaren beschreven en waarvan de diagnose luidt : D. niger, 

 segmento J^, ore, antennarum articulis 2 basalihus , tolidemque 

 apicalibus rufis, alis fusco bifasciatis, terwijl uit de afbeelding 

 en beschrijving blijkt dat de vleugels slechts zeer kort waren 

 en de spits van het achterlijf in lange niet bereikten. 



Spr. toont vervolgens de plaats aan, welke deze beide soor- 

 ten in het systeem moeten innemen; hij wijst op de kenmerken 

 die de Proctotrupiden van de Pteromalinen afzonderen, vervol- 

 gens op het eigenaardige kenmerk van de groep der Dryinoïden 

 en geeft eindelijk de nieuwste indeeling dezer groep in genera 

 aan , waarby hij voornamelyk ook uit wijdt over de zonderlinge 

 vangtarsen bg de wijfjes en de vraag of de bewegelijke klauw 

 dier tarsen wel met regt eene klauw mögt genoemd wor- 

 den. 



