VERSLAG. XXI 



Eindelgk deelt dezelfde Spreker een paar feiten mede betrek- 

 kelijk het in massa voorkomen van Libelluliden. 



Op den 12 Augustus 1871 vernam hij, dat te Harlingen zich 

 de zoogenaamde paardenbijters in ongeloofelgke massa vertoon- 

 den, vooral aan de zgde van den zeedgk, waar alles er 

 letterlijk mede bedekt vs^as. Hij was voornemens zich den vol- 

 genden dag daarheen te begeven, ten einde te onderzoeken 

 tot welke soort die insecten behoorden. Toen hij echter op- 

 stond, bemerkte hy dat het volstrekt niet noodig was, want dat 

 in dit geval de berg naar Mohammed was gekomen. Overal 

 toch, in de straten, in de tuinen en vooral op de door de 

 zon beschenen zijden der daken zag men Libellulae. Een 

 onderzoek leerde Spr. , dat er vier soorten bijeen waren, te 

 weten : Sympetrum striolalum Charp. S. vulgatum L. S. sanguineum 

 Müll, en S. scoticum Don. Omstreeks den middag was hun getal 

 zeer verminderd en tegen den avond waren allen verdwenen. 



De wind was geruimen tijd achtereen Noord-Oost geweest , liep 

 in den nacht van den 12'" op den 13'° door het Noorden naar het 

 Noord-Westen en werd des avonds Noord. Hierin ligt waarschijnlgk 

 de oorzaak van het verschijnsel. De Libellulae hebben zich, 

 voortgedreven door den oostelijken wind, opgehoopt langs de 

 zeekust. Toen de wind draaide, kwamen zg terug en toen 

 deze nog gunstiger werd, vertrokken zij in zuidelijke rigting. 



Het tweede feit is door den heer H. W. de Graaf te Sche- 

 veningen waargenomen. Hij schreef daaromtrent het volgende: 



„ Op 25 Julij 1872 moest ik te Scheveningen dineren. Toen 

 wij de eetzaal van het badhuis binnenkwamen, trok het al 

 dadelgk mijne aandacht dat er Aeschna's in rondvlogen en zag 

 ik dat de ornamenten van de zolderlij sten, de lichtkroonen , 

 gordgnen enz. met eene menigte dezer dieren bezet waren. 

 Hun aantal was verbazend groot en onder het diner voltigeer- 

 den de sparrebouten door de zaal, deels tot amusement, deels 

 tot schrik van de aanzittende gasten. Het was een van de 

 warmste dagen; de ramen stonden open en men zag de dieren 

 naar binnen vliegen, 's Avonds vlogen zij heen en weder over 

 het terras; ook den volgenden avond zag ik ze daar. Zoo als 



