14 GEÜMETRINA VAN NIEUW GRANADA, 



sommigen barer zijn grooter dan de anderen; vooral eene 

 op de binnenrandsader der voorvleugels. Op een derde der 

 voorvleugels ziet men eene donkere stip op de middenader 

 en eene op de binnenrandsader; ook de dwarsader der 

 voorvleugels draagt eene donkere stip. Eene middenstreep , 

 zoo als bij de voorgaande soort, is hier niet aanwezig. De 

 onderzijde der vleugels is paarsaehtig grijswit, geheel en 

 al geteekend als bij Arenularia. Franje onder en boveìi met 

 donkere stippen op de adereinden. Achterlijf bijzonder slank 

 en tot aan den binnenrandshoek der aehtervleugels komende. 

 Pooten als bij Arenularia. 



Het exemplaar heeft geene aanduiding van vangplaats. 



Genus Oxydia Guenée. 



Hoewel de' sprieten bij de beide onbeschreven soorten die ik 

 tot dit genus breng gebaard z^n en Guenée in zijne opgave der 

 hoofdkenmerken zegt : „ antennes sans ciliation ", vind ik toch 

 onder de verwante genera er geen, dat beter tot de opname 

 geschikt is. Beiden behooren naar teekening en vleugelvorm 

 tot de eerste groep Naar Herrich- Schäffer is de eerste soort 

 eene Microsemia , doch de sprieten zijn niet tot aan de spits 

 gebaard. Ook de tweede behoort wel tot dat genus, maar daar 

 van de sprieten slechts één rudiment is overgebleven, ben ik 

 dienaangaande meer in het onzekere. Kleur en teekening van 

 beide soorten herinneren aan het Noctuinen-genus Hypenaria. 



7 Vulpecularia Herr. Sch., Guenée. 



Een gaaf mannetje ; op het laatst der reis gevangen. Komt 

 goed met Herrich-Schäffer en Guenée overeen. 



8 Hypenarlata m. — nov. Spec. 



Antennis barbatis ; supra lutea , fusco adspersa, vitla 

 obliqua subincurvata fusca , extus ßavomarginata , 

 punctis discoidalibus nigris, in alis posticis dilutioribus ; 

 subtus cerea limbo infuscato. 



Twee gave mannetjes van 32 en 37 mm. — PI. 1, f. 3. 



