18 GEOMETRINA VAN NIEUW GRANADA, 



vleugels flaauw gebogen , fiin getand en hare kleur is wit , 

 beiderzijds donkergrijs afgezet. Franje donkerbruin met 

 vuilwitte spits. Onder is de kleur meer bruin, op achter- 

 vleugels en aan voorvleugelpunt met witgrijs gemengd , de 

 dwarslijnen donker, die der achtervleugels tegen den bin- 

 nenrand duidelijker. Franje met zwarte stippen op de ader- 

 einden. Grof en zwart gespikkeld zijn ook de pooten , vooral 

 de iets verdikte achterpooten , zelfs op hunne 4 sporen. 

 Aderstelsel als bij de beide boven beschreven Oxydia- soorten. 

 Naar Herrich-Schäffer is deze soort eene zuivere Microgonia. 

 Het exemplaar is met n". 63 gemerkt. 



11 Phibalaria m. nov. sp. PI. 1, fig. 6. 



Frons plana. Alae anteriores apice acutae, posteriores 

 angiilo anali expanso, omnes ex rufo furfuraceae, 

 fasciis redis parallelis et lineis infuscatis , uti Phi- 

 balapteryx. ç 

 Een vrij gaaf wijfje van 24 mm. vlugt. Door den 

 vleugelvorm het naast aan Trißlaria H. S. Exot. f. 337 

 verwant; de teekening herinnert mede daaraan en nog 

 meer aan de soorten van Guenée's genus Phibalapteryx. 

 Ook doet de vlinder denken aan het Noctuinen-genus 

 Acropteris Hbn. (zie Tijdschr. v. Ent. 2'^" Serie VII p. 69). 

 Voorhoofd vlak. Sprieten dun, draadvormig. Palpen als 

 bij de voorgaande soort. Zuiger opgerold. Schedel witgrijs. 

 Grond der bovenzijde eene iets roodachtige zemelkleur die 

 tegen den achterrand bruinachtig, aan de vleugelwortels 

 dun zwart besprenkeld is. De teekening der voorvleugels 

 bestaat uit eene fijne donkere eerste dwarslijn, eene breedere 

 middenschaduw en eene fijne witte, wortel waarts donker- 

 bruin, franjewaarts donkergrijs afgezette tweede dwarslijn. 

 De dwarslijnen zijn parallel, de middenschaduw staat iets 

 digter bij de tweede dan bij de eerste en convergeert er 

 tegen den binnenrand mede; allen zijn zij eerst onder 

 den voorrand duidelijk. Middenpunt fijn, op de spits der 

 eerste dwarslijn staande. 



