St. THOMAS EN JAMAICA. 49 



bruine schrapjes die zich voor doen ak sporen van een 

 onregelmatig netwerk. De bovenhelft van het gezigt, de 

 halskraag; de voorhelft van den thorax en de voorrands- 

 wortel der voorvleugels zijn paarsbruin. Nog iets donkerder 

 is eene dikke, flaauw gebogen, aan den voorvleugel- 

 voorrand tot bijna aan de punt vlekkig verbreede boogstreep 

 der geheele bovenzijde waaruit over ader 4 der voorvleu- 

 gels eene dikke langsstreep naar den achterrand loopt; 

 deze streep vult ook den wortel van cel 3. Achter de 

 boogstreep ziet men nog eene hoekig geslingerde rij van 

 roestbruine vlekjes. Franjelijn met bruine vlekjes in de 

 cellen die naar den binnenrandshoek der achtervleugels 

 grooter worden. Franje als de vleugels; ongeteekend, op 

 ader 4 der voorvleugels paarsbruin. Middenpunten der 

 voorvleugels dik. Onderzijde als boven geteekend, doch de 

 grond bleeker, de lijnen en stippen vlekkiger. 



De voorwerpen zijn met N" 63 geteekend. 



Door de teekening der voorvleugels, die eenigzins op 

 eenen boog met pijl gelijkt, van de overige soorten onder- 

 scheiden. 



46 Hyriata m. — nov. sp. PI. 3 f. 12. 



Dilute fulva, alarum anticarum costa et fasciolis 

 duahus subincurvatis , posticarum fascia incurvata ante 

 medium et duahus angulalis post medium, dilute 

 purpureis. 



Een gaaf mannetje van 13,5 mm. 



Iets lichter geel dan Sagittaria, meer aan de kleur van 

 chromaatgeel herinnerend. Kop geheel bleekbruin, slechts 

 een streepje tusschen de sprieten geel. Voorhelft van den 

 thorax en eene breede, vlekkige streep langs den voorrand 

 der voorvleugels bleek purperrood; deze streep verlaat den 

 voorrand even voor de helft en loopt uit in eene groote 

 driekante bleek purpere vlek, die b^na tot aan de vleugelpunt 

 komt en het uitgangspunt is eener breede, evenetis ge- 

 kleurde streep voor den achterrand; deze streep is onregeU 



