5â GEOMETRINA VAN NIEUW GRANADA, 



twee derden van den binnenrand zijn zwartgrys. Nader 

 beschouwd, ziet men dat van den voorvleugel-voorrand 

 een aantal getande lijnen uitgaan, doch ongeveer halfweg 

 den vleugel verflaauwen. Vier duidelijkere in het midden, 

 waarvan de buiteaste bijna zwart is, vormen eenen in cel 2 

 zeer flaauwen band, die aan den binnenrand en in cel 3 en 4, 

 als boven beschreven, zwartgrijs is. Bij de voorvleugelpunt 

 is het begin van drie of vier lijnen tot eene groote paars- 

 bruine vlek ineengevloeid ; zij worden in cel 3 en 4 door 

 de vierkante zwartgrijze vlek afgebroken en zijn aan den 

 binnenrandshoek tot eenige halve-maantjes verbreed. 



Achtervleugels bijna eveneens geteekend, alleen zijn eenige 

 lichtbruine lijntjes op de wortelhelft fijner en de middenste 

 donkere, ook hier bijna zwarte lijn aan den binnenrand het 

 dikst, zonder veel zwartgrijs. Voor- en achtervleugels hebben 

 zwarte middenpunten, het achterlijf eene zwarte vlek aan 

 den wortel. 



Onderzijde als boven gekleurd en geteekend doch alles 

 veel flaauwer en bleeker. Franjelijn onder en boven met 

 lange bruine stippen. 



Het voorwerp is met N** 63 gemerkt. 



49 Relaxaria m. — nov. sp. PI. 4, f. 2. 



Citrea, griseo et dilute brunneo pietà, punctis discoida- 

 libus et marginalibus atris. Alarum anteriorum cellula 

 appendiculata indivisa et vena undecima perbrevi. 

 Antennae maris barbis griseis, caule albo. 



Een vrij gaaf mannetje van 21 mm. 



De teekening is weder ongeveer evenzoo aangelegd als 

 bij Luteataen Subcrocearia , doch hier veel flaauwer, als half 

 uitgewischt en vervloeid en ook bleeker. 



Sprietschaft wit, de baarden donkergrijs; kop grijsbruin, 

 tusschen de sprieten bijna wit. Grondkleur der vleugels 

 eigenlijk cilroengeel , doch zoo zeer door de vervloeide vuil 

 lichtbruine en donkergrijze teekening bedekt dat zij slechts 



