ST. THOMAS EN JAMAICA. 57 



den binnenrand van voor- en achtervleugels tot een zwart 

 vlekje is verdikt. Randstippen zwart, doch niet overal en 

 bij alle exemplaren duidelijk. Onderzijde als boven, met 

 grootere zwarte randstippen en sterk zwartgrijs bestoven 

 voorvleugels. 



De beide vermelde wijfjes hebben 14 mm. vlugt, smaller 

 en spitser vleugels, digter zwart bestoven grond, vooral 

 op de wortelhelft van het franj eveld en duidelijker lijnen, 

 die echter aan oorsprong en eind niet verdikt zijn. 



53 Con-wictorata m. — nov. sp. PI. 4, f. 6. 



Grisescenti-alba punctis discoïdalihus et marginalibus nigris, 

 lineis transversalibus denticulatis. 



Drie gave exemplaren, twee mannetjes van 18 en 19,5, 

 een wijfje van 19 mm. 



Eene zeer gewone Acidalia met ongesteelde ader 6 en 

 7 der achtervleugels, korte, ongespoorde en ongepluimde 

 mannelijke en tweeparig gespoorde vrouwelijke achterpooten. 



Ook in kleur en teekening gelijkt deze vlinder op onze 

 gewoonste Acidalien, Virgularia Hübn. en Mutata Tr. Zg komt 

 in grootte met de eerste, doch in teekening met de tweede 

 zoozeer overeen dat zij wel als eene kleinere editie kan 

 beschouwd worden, met fijne, getande schaduw- of mid- 

 denlign. 



Voorvleugels vrij spits; achtervleugels afgerond. Gezigt 

 zwart; grondkleur van kop, lijf en vleugels grijswit, fijn 

 zwart bestoven, het meest bij het wijfje, waar ook het bij 

 allen flaauw grijs gewolkte franjeveld het donkerste is. 

 Eerste dwarslijn zeer fijn en flaauw ; tweede of schaduwlijn 

 fijn getand, op de voorvleugels achter, op de achtervleugels 

 met een boogje voor de zwarte middenpunten heengaande. 

 Derde lijn (tweede dwarslijn) het duidelijkst, fijn getand. 

 Geene Ign aan begin of eind dikker. Golflijn in de blaauw- 

 grijze kleur van het franjeveld uitgespaard. Franjelijn met 

 zwarte streepjes, die tot ineenvloeijing neigen. Aan de 



