ST. THOMAS EN JAJIAICA. ^ 7t 



ZOO sterk als bij de beiden boven bescbrevene soorten der 

 Innotafa-gïoe-p en dus convergeert bet begin der 8^ en 9* 

 lijn minder sterk met haar. Zij is wortelwaarts op de aderen 

 een weinig zwart getand en in cel 2, 3 en 7 zijn lijnen 

 en lichte streep bijna geheel uitgewischt en afgebroken 

 zoo als meer, doch vooral duidelijk bij Eup. Abbreviata 

 voorkomt. Golflijn in het iets donkerder franje veld hoogst 

 onduidelijk. 



Achtervleugels iets bleeker, alleen aan den binnenrand 

 met sporen van lijnen, verder ongeteekend. Franjelijn op 

 de voorvleugels in de cellen met zwarte streepjes, franje 

 donker gevlekt; op de achtervleugels beiden zeer flaauw 

 donker geteekend. Achterlijf blaauwgrijs. Aan de onderr 

 zgde de voorvleugels zwartgrijs, aan den voorrand licht 

 gestippeld, de achtervleugels lichter met donkere boog- 

 lijnen. Franjelijn geheel donker, franje als boven. 



Achterscheenen met 4 sporen. Aanhangcel gedeeld. 



De heer von Noleken ving het exemplaar den 14*^'° Febru- 

 ari] bij Bogota. 



Genus Rhopalodes Guénée. 



73 Patrata m. — nov. sp. PI. 6, f. 2. 



Alis anterioribus albis, nigro, fusco et viridi marmoratis , 

 lunula discali atra , plaga obscurìori in cellulis 4' et 5* 

 atite lineam undulalam ; tibiis posticis quadrìspinosis. 



Een mannetje, iets afge vlogen. 38 mm. 



De merkwaardige sprietvorm waarop Guenée onze aan- 

 dacht vestigt, is niet alleen aan Rhopalodes eigen doch 

 komt ook bij het oostindische genus Remodes voor; daar 

 echter zijn de sprieten niet zoo in het oog loopend knods- 

 vormig als hier. 



Palpen regt uitstekend , schïaal tweemalen zoo lang als de 

 kop, met naar voren verbreed, buitenwaarts zwart tweede lid, 

 het derde leedje half lichtbruin en zwart. Gezigt oranjebruin. 



