114 DIPTEROLOGISCIIE AAÎJTEIÎRENIINGEN. 



achterlijf vuil geelbruin, beiden fijn behaard. Pooten bruingeel ; 

 de gewrichten iets donkerder; de voortarsen (pi. 8, fig. 3) ruim 

 zoo lang als de scheenen; het eerste lid een derde langer dan 

 het volgende; het tweede en derde sterk verbreed, het derde 

 half zoo lang als het tweede; de beide laatste leden kort, niet 

 verbreed, maar eenigszins platgedrukt; achterste tarsen korter 

 dan de scheenen en ook min of meer platgedrukt; beharing 

 der pooten gering. Kolfjes vuilgeel, de knop iets donkerder. 

 Vleugels (pi. 8, fig. 2) grauwachtig, met bleekbruine aderen; 

 de vork der discoidaal-ader ongeveer een vierde zoo lang als 

 haar steel. 



Slechts eenmaal werd het ? bg Rotterdam in April aange- 

 troffen door Dr. Piaget. 



Door den vorm der voortarsen gemakkelijk te onderscheiden 

 van Cat. latipes Hal. ; by deze namelijk zijn de drie laatste tarsen- 

 leden verbreed, bij Cat. crassitarsis daarentegen het tweede en 

 derde lid. 



IX. MYCETOPHILIDAE. 



Veel meer dan zulks het geval was met de Cecidomyiden , 

 is mijne kennis van de inlandsche Mycetophiliden vooruitgegaan. 

 Niet weinig hebben daartoe bijgedragen de even uitvoerige als 

 uitmuntende monographiën vanWinnertz i), die mij voortdurend 

 bij de bestemming der soorten gewigtige diensten bewgzen. 

 Het aantal der als inlandsch bekende soorten, dat volgens de 

 laatste lijst 55 bedroeg, is op dit oogenblik dan ook reeds tot 

 130 gestegen. 



Om met de Sciarinen te beginnen, van het geslacht Sciara 

 teekende ik een veertiental soorten aan, die tot onze Fauna 

 behooren, doch niet op de lijst voorkomen. Bij den Haag ving 

 ik Sc. carbonaria Meig., analis Egger (die er niet zeldzaam is), 

 hiimeralis Zett., püosa Staeg. en longiventris Zett. In de duinen 

 aldaar werden voorts nog door Dr. Piaget .Sc. fucata Meig. en 



1) Verhandl. der Zodl. Bot. Gesellscljaft in Wien, Jahrg. 1863 (MycetophiliiU-n) eu 

 Jahrg. 1867 (Sciarinen). 



