DIPTEROLOGfSCHE AANTEEKENINGEN. 117 



niet anders zijn dan Sc. nigra Meig. Aan bijna al mijne voor- 

 werpen, — ik kreeg er naderhand nog meer, — zijn de eerste 

 ringen van het achterlijf van onderen geel, iets waarvan Meigeu 

 niet spreekt; ik hield ze toen om die afwijking voor eene af- 

 zonderlijke soort. Door Winnertz wordt ook van dergelijke 

 exemplaren melding gemaakt, doch hij beschouwt die slechts 

 als eene variëteit van Sc. nigra. 



In het geslacht Docosia neemt Winnertz twee soorten op, D. 

 sciarina Meig. en valida Winn. Hij onderscheidt ze voornamelijk 

 naar de hulpader der vleugels, die bij de eerste regtuit loopt 

 en zich in de vleugel vlakte verliest, bij de tweede aan haar 

 uiteinde naar beneden is omgebogen en in de subcostaal-ader 

 uitmondt. De exemplaren, die ik gezien heb (een door mij bij 

 Haag, een ander te Voorst in April door den heer Snellen van 

 Vollenhoven, en een derde van het eiland Walcheren, door den 

 heer de Man gevangen) behooren allen zonder twijfel tot D. 

 sciarina, doch een er van, het Haagsche, heeft de hulpader 

 aan 't eind duidelijk omgebogen en in de subcostaal-ader inge- 

 wricht, zoodat het, indien uitsluitend hierop acht wordt gegeven , 

 als D. valida zou moeten worden bestemd , waarmede het overigens 

 (door de zwarte borstelt} es aan het schildje en de gele heupen) toch 

 niet overeenkomt. Ik kom daardoor tot het besluit , dat , zoo er 

 al werkelijk hier twee afzonderlijke soorten zijn aan te nemen, 

 het voornaamste kenmerk niet in het genoemde verschil van 

 aderbeloop moet gezocht worden, wijl dit, wat de hulpader betreft, 

 by D. sciarina niet geheel onwankelbaar schijnt te zijn. 



Van het geslacht F /ironia zijn mij de volgende soorten als 

 inlandsch bekend geworden. Behalve Phr. nilidivenlris , die ik 

 in het 2''^ deel van dit Tijdschrift heb beschreven , en naderhand 

 ook te Wolfheze en te Driebergen heb aangetroffen, ving ik 

 bij den Haag nog Phr. viilata Winn., larsaia Staeg. en tenuis 

 Winn. ; terwijl Phr. rustica Winn, en truncata Winn, te Utrecht 

 en te Driebergen door den heer Six werden gevangen. 



Slechts twee soorten, tot het geslacht Exechia behoorende, 

 zijn in de lijst der Bouwstoffen vermeld, namelijk E. lateralis Meig. 

 en tenuicornis, de laatste door mij in het 2''^ deel van het Tijd- 



