122 JMPTEROLOGISCIIE AANTEEKENINÜEN. 



Sc, punctata Latr., een S' door mij in October bij den Haag; 



Sc. nigricornis Zett., het <? te Driebergen in October (Six); 



Sc. flava Winn., als voren, een (?, dat met Winnertz' beschrijving 

 van het $ overeenkomt; 



Sc. ornata Meig. , door mij in April en Mei bij den Haag ; ook te 

 Utrecht, in Junij (Six); 



Sc. apicalis Winn. , door my in April bij den Haag; voorts te 

 Rotterdam in Junij (Fransen) en in 't najaar te Drie- 

 bergen (Six). 



Lasiosoma hirta Meig. ving ik, na hare vermelding in de lijst der 

 Bouwstoffen , nog meermalen tegen vensters , vooral in het najaar ; 

 ook werd zij te Rotterdam door Fransen gevangen. L. nigriventris 

 Macq., waarvan Sciophila thoracica Staeg. wel niet te onder- 

 scheiden is, vond ik ook eens op de Bronsbergen bij Ziitphen. 

 L. rufa heb ik zelf nooit levend p;ezien , maar ken ik alleen uit 

 de exemplaren, indertijd door wijlen van Eyndhoven uit de 

 larven gekweekt. Behalve de drie genoemde soorten, allen reeds 

 vroeger als inlandsch opgegeven, heb ik nog L. lutea Macq. 

 leeren kennen door een exemplaar, dat de heer Snellen in Julij 

 aan een venster te Rotterdam ving. Deze soort gelijkt zeer op 

 L. rufa, doch de kop is zwartbruin en alleen de palpen zijn 

 geel; het achterlijfis van boven somwijlen bruinachtig; de sporen 

 der scheenen zijn geelachtig; de bovenste vorkcel is duidelijk, 

 ofschoon slechts kort gesteeld. 



Van Lasiosoma hirta Meig. zag ik in de collectie van den heer 

 Fransen te Rotterdam een exemplaar, dat eene merkwaardige 

 afwijking vormt door het sterk vernaauwde vierhoekige celletje, 

 waarvan de beide dwarsaderen bijna zonder tusschenruimte nevens 

 elkander zijn geplaatst , zoodat er bij oppervlakkige beschouwing 

 slechts eene enkele , maar dikke dwarsader aanwezig schijnt ; deze 

 afwijking is op beide vleugels dezelfde. De overige kenmerken 

 laten geen twijfel over omtrent de juistheid der determinatie. 



Omtrent de verdere geslachten der Mycetophiliden heb ik slechts 

 weinig te vermelden. 



Mycelohia pallipes Meig. werd door Dr. Weyenbergh uit de 

 larven gekweekt, die volgens hem in rottend hout leefden. 



