DIPTEROLOGISCHE AANTKEKENINGEiV. 133 



Meerendeels zijn de soorten van dit geslacht nog kleiner dan 

 die van Cricolopus. Ook hier is de g-ele en zwarte kleur de 

 meest gewone, doch nimmer hebben de pooten de eigenaardig 

 witte en zwarte teekening, die bij het vorige geslacht zoo in 't 

 oog valt. Ik ken een tiental inlandsche soorten, waarvan alleen 

 0. sfercorarius de G. en dilalatus v. d. Wulp in de lijst der Bouw- 

 stoffen zijn opgenomen , terwijl deze laatste en 0. nigrivenlris 

 V. d. Wulp in het 2'^'' deel van dit Tijdschrift door mij zijn 

 beschreven. Later zijn mij nog als inlandsch bekend geworden 

 O. pygmaeus Meig. , door mij in April bij den Haag gevangen; 

 0. sordideUus Zett. en 0. thoracicus Meig. , door Dr. Piaget bij 

 Kotterdam en in het Overmaassche gevonden ; 0. iclericus Meig. , 

 in Juny bij Amersfoort door den heer Six aangetroffen ; en eindelijk 

 drie nieuwe soorten, hierna als 0. diversus, nanidus en albtnervis 

 beschreven. 



Waarschijnlijk behoort tot het geslacht Orthocladius ook Chiro- 

 nomus lucens Zett., onder n**. 55 in de lijst der Bouwstoffen 

 opgenomen, en waarvan Ch. lucidus Staeg. synoniem is. Ik bezit 

 de exemplaren niet meer en heb geene aanteekening gehouden 

 van de lengteverhouding der tarsenleden en andere bijzonder- 

 heden, die evenzeer ontbreken in de beschrijving van Staeger, 

 door Zetterstedt overgenomen. 



IV. Camptogladiüs n. g. (van xai^moi, gebogen, en xkaövov, tak). 

 Vleugels naakt; cubitaal-ader naar boven gebogen, soms kort 

 en merkelijk vóór het eind van den voorrand uitmondende of 

 voor een groot deel digt langs den voorrand loopende ; de eerste 

 achtercel daardoor zeer breed ; ondei arm der posticaal-vork 

 S-vormig gebogen. Pooten eenkleurig, gewoonlijk zwart; eerste 

 lid der voortarsen merkelijk korter dan de scheenen. Anale ring S 

 breed en kort ; de tangarmen breed , wit of met witte beharing. 



Tot dit geslacht behooren drie zeer kleine, zwarte soorten, 

 die reeds lang als inlandsch bekend zijn geweest, namelijk 

 C. hyssinus Schrank, aterrimus Meig. en minimus Meig. Het is 

 opmerkelijk , dat bij de eenvormigheid , die bij de overige soorten 

 van het oude geslacht Chironotnus in het aderbeloop wordt 

 waargenomen, hier integendeel het aderbeloop niet alleen als 



