134 



DIPTEROLOGISCHE AANTEEKENINGEN. 



generiek kenmerk dient, maar zelfs de onderscheiding der drie 

 genoemde soorten onderling daarop kan gegrond worden. Bij 

 C. hyssinus toch is de cubitaal-ader bijzonder kort en van den 

 aanvang af opwaarts gebogen, waardoor zij ver vóór het eind 

 van den voorrand eindigt; bij de twee andere soorten is de 

 cubitaal-ader langer en hare uitmonding digt bij het eind van 

 den voorrand; zij loopt bij C. alerrimus voor een groot deel 

 evenwijdige met den voorrand, maar is toch duidelijk daarvan 

 afgescheiden; bij C. minimus daarentegen is zij dadelijk tot den 

 voorrand opgebogen en loopt zoo digt nevens de randader, dat 

 zij moeijelijk te zien is en de randader voor dat gedeelte als 

 verdikt schijnt. 



V. TANYTARsusn. g. (vau xapvoi, ik stcek uit, en mcaói, voet). 

 Vleugels behaard; cubitaal-ader regt of bijna regt, aan 't eind 

 van den voorrand uitmondende ; onderarm der posticaal-vork regt 

 of slechts zacht naar beneden gebogen. Eerste lid der voortarsen 

 langer daa de scheenen. Tangarmen <? slank. 



Dit geslacht bevat twaalf inlandsche soorten, waar ran T. 

 punctipes Wied., abdominalis Staeg., ßavipes Meig., pusio Meig., 

 feniiis Meig. en sylvaticus v. d. Wulp reeds in de lijst der Bouw- 

 stoffen zijn vermeld, en de laatstgenoemde, alsmede eene andere 

 nieuwe soort, T. signatus, door mij in het 2'' deel van dit Tijdschrift 

 zijn beschreven. Verder leerde ik nog kennen T. gmundensis Egger, 

 Junci Meig., alhipes Meig., ßavellus Zett. en nog eene nieuwe 

 soort, waarvan hierna onder den naam van T. sordens de be- 

 schrijving zal worden gegeven. 



Ten aanzien van T. punctipes meen ik te mogen opmerken, 

 dat Schiner in de Fauna austriaca (deel II, blz. 597) bij deze 

 soort als synoniem aanhaalt Chironomus dimidiatusMeig.^waj^Yvaa 

 door Meigen alleen het ? wordt beschreven, dat werkelijk in 

 vele opzigten met T. punctipes schijnt overeen te komen; doch 

 die beschrijving zou voor het minst even goed op Chironomusiaelipes 

 Zett. kunnen passen, waarmede zelfs het witachtige, niet groene, 

 achterlijf overeenstemt. Schiner's citatie van Ch. dimidiatus is 

 mtusschen in tegenspraak met hetgeen hij een paar regels vroeger 

 zegt, dat namelijk het $ van Ch. punctipes niet zou bekend zijn. 



