166 VARIA ENTOMOLOGICA. 



maakt insekt, de vleugels uitgezonderd, zijn dan reeds te 

 herkennen. Allengs neemt nu het achterlijf in omvang af, wordt 

 meer elliptisch , zoodat men zou kunnen zeggen „ nu wordt het 

 dier gefatsoeneerd." De oogen en kaken worden donkerder en 

 midden op het voorhoofd begint zich een zwart vlekjen te ver- 

 toonen. Daarna begint ook het achterlijf, vooral boven het 

 ruggevat , zich te kleuren ; vervolgens kleurt zich sterk de 

 thorax en de inplantingsplaats der pooten, het overige gedeelte 

 van den kop , zoodat na twee of drie weken (al naar de warmte) 

 de kleuring volkomen is en de pop geheel op de fraaie wesp 

 gelijkt; alleen de vleugels en de sierlijke vlugheid en bewege- 

 lijkheid der imago ontbreken haar nog. Eindelijk komt er be- 

 weging in de cel ; opent men die dan , dan vindt men de vol- 

 maakte wesp, maar hare pooten, vleugels, enz. zijn nog zoo 

 week en slap , dat zij voor haar tot elk doel onbruikbaar zijn ; 

 eerst het toetreden der lucht en hare krachtige strooming door 

 het tracheen-net , geeft die kracht en vlugheid, die wij in de 

 werkzame en bedrijvige wesp bewonderen. Ook dan eerst wordt 

 de angel haar tot wapen. 



De volwassen wespen hebben een uur noodig tot doorknaging 

 van het sluitend spinsel en laten , kort nadat zij uit de cel ge- 

 kropen zijn, eenige druppels helder of min of meer geel vocht 

 loopen, dat vele op houtzaagsel gelijkende vezeltjens bevat. 

 Eerst den volgenden dag vliegt de wesp de wereld in , om tot 

 het einde van het najaar zich in bedrijvige werkzaamheid te 

 verlustigen, te zorgen voor de uitbreiding van het nest en de 

 voedering der maden. Het aantal generaties in één zomer 

 schat ik op vijf tot acht. De wijfjes worden eerst laat in den 

 zomer geboren, verstrooien zich, overwinteren als in winter- 

 slaap hier of daar onder eene zode of in een reet en beginnen 

 in het volgende voorjaar eene nieuwe kolonie te stichten. De 

 eigenlijke arbeiders zijn de neutra en de niet talrijke manne- 

 tjens leven slechts voor hun genot. De ?$ kan men reeds aan 

 de groote zware larven herkennen. 



Eene beschrijving der algemeen bekende imagines te geven 

 is overtollig ; van de parasieten heb ik hierboven gesproken. 



