168 VARIA ENT03I0L0G1CA. 



Hart. Aylax is later door Hartig zelven in Aulax veranderd , 

 daar evenwel geen geldige reden voor die naamsverandering is 

 op te geven , handhaaf ik de eerste spelling. Evenals van de 

 galwespen in 't algemeen , is ook van deze soort het manlijk 

 geslacht nog niet bekend, zoodat de beschrijving alleen de 

 wij f Jens geldt. 



Van deze soort vond ik de gallen half Juni in den Haar- 

 lemmerhout; de witte , glazige larven waren toen, hoewel vol- 

 wassen , nog niet verpopt en ongeveer 4 mm. groot. Monddselen 

 bruin. Einde Juli verpopten zij. Prof. van Hall vond deze 

 soort in Groningen (Zie Bouwst. v. e. faun. v. Nederland , II. 

 p. 233 , n". 167). De soort is niet algemeen en werd tot heden 

 in Holland niet gevonden (zie ISederl. Tijdschr. v. Entom. XII. 

 p. 115, n". 261). De bewoonde plant, die ik vond, had twee 

 gallen , een aan den knop , met daardoor veroorzaakte vernieti- 

 ging der eindknop, en een midden in een blad (zie figuur 32). 

 De kleur der gallen is veel lichter groen dan die der bladen. 

 De bovenste was geheel rond met een diameter van 1 centimeter , 

 de andere was min of meer regelmatig vierkant en bol als een 

 kussentjen aan de bovenzijde. De bovenste had daarenboven 

 een roode blos en beiden waren met dons sterk bezet. De gal 

 bestond uit een buitenbekleedsel dat door vele vrij sterke tra- 

 beculae met de vry groote kern verbonden was, overigens vulde 

 pulpa de tusschenruimte. De kern bevatte een viertal cellen, 

 door sterke tusschenschotten van elkander gescheiden (zie figuur 

 33). De tweede gal was minder regelmatig gebouwd, de tus- 

 schenruimte tusschen de buitenhuid en de kern was kleiner en 

 er waren een paar cellen meer in. De imagines verschenen in 

 het laatst van September en in October. 



Kircher vond de gallen aan de bladstelen, stengels en knop- 

 pen, dus niet aan de bladen (bij Weenen). Hij kweekte er 

 twee soorten van parasieten uit, namelijk Pieromalus Glechomae 

 Forst, en Torymus splendidus Forst. 



Acherontia Atropos L. Zoo als bekend is, brengt ook de rups 

 van deze soort een geluid voort, dat met dat van den vlinder 

 overeenkomt, en naar mijne waarneming slechts iets minder 



