VARIA ENTOMOLOGICA. 169 



gerekt is; zelfs bij de pop heeft de heer Ver Loren dit geluid, 

 hoewel zwak, waargenomen. Dat dit geluid van raps en pop 

 niet op dezelfde wijze kan onstaan als het bg den vlinder 

 ontstaat, is duidelijk, daar de organen daartoe, palpen en 

 zuiger, bij de rups en pop ontbreken (zie de laatste onderzoekingen 

 van Landois daaromtrent in Kölliker en Sieboldt's Zeitschr. für 

 wissensch. Zool. Bd. 17, p. 55). Het zou m. i. dus nog kunnen 

 zgn dat bij de rups en pop de oorzaak van het geluid in de 

 zuigmaag en slokdarm gelegen is; gelgk Wagner ook van den 

 vlinder beweert. Landois spreekt dit wel ten stelligste tegen, 

 maar van de rups en pop zwijgt hij. 



Taeniocampa stabilis W. V. Onder de voorwerpen van deze 

 soort door mij gevangen, kwamen enkele exemplaren der Var. 

 Juncta voor. Een dezer verdient bijzondere vermelding omdat 

 het zamenvloeien der niervlekken der bovenvleugels , dat hem 

 tot Var. Juncta Hw. maakt, aan de rechterzij zeer duidelijk 

 was, maar daarentegen de linker bovenvleugel volkomen gelijk 

 was aan T. Stabilis W. V. type. Het exemplaar was volkomen 

 gaaf en goed ontwikkeld, en overigens geheel symmetrisch. 



Carpocapsa grossana Haw. (Fagiglandana Zeil.) Te gelyk met 

 rupsen van C. splendana Hübn. in aangestoken eikels, vond ik 

 in den Haarlemmer- en Aeren-hout de rupsen dezer soort in 

 beukenoten; doch zeldzamer. 



De rups tast achtereenvolgens al de vruchten aan, die door 

 eenzelfde omhulsel omsloten zijn en verlaat om te verpoppen 

 de vrucht. Zg verpopt achter boomschors, enz. Volwassen is 

 zij 7 mm. lang. De twee eerste ringen zijn vuilgeel, het in 

 tweeën gedeelde schildjen en de oogen lichtbruin. Overigens is 

 de kleur roodachtig, eenigszins oranje, en het bovenste gedeelte 

 van eiken ring lichter dan het onderste gedeelte. Op eiken 

 ring staan twee puntjens op den rug en een terzijde en in elk 

 dezer zwarte puntjens een fijn baartjen. De buikvlakte en de 

 buikpooten zijn lichter, de borstpooten geelachtig (zie figuur 34). 



Cr ambus Pralorum F. Het ei dezer soort is langwerpig, over- 

 langs gegroefd en oranjegeel van kleur (zie figuur 35). 



Pterophmiis plerodactylus L. De eieren dezer soort, eerst 



