HYMENOPTERA VAN NEDER-GUiNEA. 179 



bedekt. De beide verh evenbeden langs de bazis van het tweede 

 segment zijn helder rood, glad en glanzend. 



De zwarte scbeedekleppen van den legboor zyn flaa.iw gebogen 

 en naar het einde merkbaar verbreed ; de legboor zelf is bruin- 

 rood. Het insekt is, vooral aan de onderzijde van den thorax, 

 spaarzaam met fijne witte haren bedekt. 



2. Bracon corallinus, nov. spec. (Plaat 11, fig. 1.) 



Van deze soort, die tot de groep van de voorgaande behoort, 

 heb ik een mannelijk voorwerp voor mg. Het heeft eene lengte 

 van 11 mm. en, met uitgestrekte vleugels, eene breedte van 

 24 mm. 



De kleur is helder koraalrood; de kop bruinachtig geel; de 

 zamengestelde oogen (de enkelvoudigen zijn donkerbruin), de 

 sprieten met den top van de knobbels waarop zij zijn ingeplant, 

 op den schedel een vlek of band die digt achter den grond 

 der sprieten begint en daar breed afgerond is, juist de ocellen 

 in zich opneemt en zich over het achterhoofd tot aan de in- 

 planting van den hals uitstrekt en waarin zich achter de ocellen 

 eene V vormige figuur van de kleur van den kop vertoont, het 

 einde der bovenkaken en dat van de klaauwtjes der tarsen met 

 de daartusschen liggende kussentjes, zwart. Op het begin van 

 de middellob en op de zijlobben van den mesothorax schemert 

 flaauw eenig zwart door. Het laatste achterlgfssegment is bruin 

 rood. Het aangezicht is mat, onmiddelgk boven de bovenkaken 

 van een' dwars-ovalen indruk en tusschen en beneden den grond 

 der sprieten van eene korte langsgroef voorzien. De sterk glan- 

 zende schedel is tusschen de ocellen en den grond der sprieten 

 diep en breed hartvormig uitgehold, welke uitholling over het 

 midden van eene fijne langsgroef voorzien is. De geheele thorax 

 met het uitpuilende schildje is glad en glanzend. De groeven 

 aan weerszode van de eenigszins boven de zijlobben uitstekende 

 middellob des mesothorax zijn niet diep. 



De vleugels zijn donker zwartbruin; van het voorste paar 

 zy n de tegulae , de costa , de subcosta en het stigma , welk 

 laatste in het midden doorschgnend en daardoor lichter gekleurd is, 



