HYMENOPTEllA VAN NEDER-GülNEA. 183 



overeenkomende met die van D. helvolus L., de thorax donkerder 

 dan het abdomen. De kop is zwart, vooral op den schedel 

 met uiterst fijne zilverglanzige haartjes bedekt. De bovenkaken, 

 de schaft en de twee of drie eerste geledingen van den vlag 

 der sprieten, benevens de pooten zijn kastanjebruin, zeer glad 

 en sterk glanzend, het overige gedeelte van de sprieten licht 

 bruingeel. De onderrand van den kop langs en tusschen den 

 grond der bovenkaken, de onderzijde van den thorax en van 

 de steel van het achterlijf, de heupen, de achterzijde der dijen 

 van het eerste pootenpaar, de achterrand van den metathorax 

 en van de steel van het achterlijf, benevens de zijdeo van het 

 laatste achterlgfssegment zijn met overeindstaande lange fijne 

 aschgraauwe haren bezet. Voorts zijn thorax en achterlijf (behalve 

 het glanzende laatste segment) digt bedekt met korte fijne 

 aschgraauwe haartjes, die aan deze deelen (vooral aan het 

 achterlijf) eene zijdeachtige glans geven. Onbehaard zijn de 

 bovenkaken, de sprieten, de pooten (met uitzondering van de 

 heupen en van de achterzijde der dijen van het voorste paar) 

 en het laatste segment van het achterlijf met uitzondering van 

 de zijden. De kop met de kaken heeft van voren gezien de 

 vorm van een' gelijkzijdigen driehoek; zonder de kaken is het 

 een dwars langwerpig vierkant , waarvan de zamengestelde oogen 

 de hoogte aangeven. Terwijl de schedel vlak, tusschen de beide 

 achterste ocellen zelfs eenigszins uitgehold is , puilt het voorhouid 

 zeer sterk uit ; het laatste bezit slechts een spoor van een langsgroef 

 onder het voorste bijoogje ; daarentegen bemerkt men onmiddellijk 

 achter dit oogje eene fijne gleuf, die over den schedel ver naar 

 achteren loopt. De helder bruine ocellen zijn in een' driehoek 

 geplaatst, met iets minder dan de middellijn van een hunner 

 als afstand tusschen het voorste en de beide achterste; tusschen 

 deze laatsten bedraagt de afstand iets meer dan de genoemde 

 middellijn. De zamengestelde oogen zijn zwart , rond en sterk 

 uitpuilend; zij nemen de zijden van den kop nagenoeg geheel 

 in, en stooten dan ook bijna op den grond der bovenkaken. 

 De lengte van den schaft der sprieten bedraagt een vierde ge- 

 deelte van de lengte van het geheele orgaan. De bovenkaken 



