HYMENOPTERA VAN NEDER-GüINRA. 191 



anaal-dwarsader voordoet. De klaauwtjes der tarsen zijn vóór 

 het midden met een' kleinen tand gewapend; de doorns der 

 scheenen zijn in rijen geplaatst. 



Van het achterlijf is het korte steeltje en de uitgestulpte 

 seheede van den angel zwart, en de segmenten langs hun 

 achterrand iets donkerder dan aan hun bazis. Het tweede segment 

 is op het midden van de buikzijde van een' dwarschen indruk 

 voorzien. 



's Kijks Museum bezit een vrouwelijken Pompilus van de kust 

 van Guinea afkomstig, die slechts van bovenstaande beschrij- 

 ving afwijkt, doordien hij 18 mm. lang is, de cubitaalader in 

 den regter achtervleugel digt achter het eind der anaalcel ont- 

 springt , de achterrand der geledingen van het achterlijf don- 

 kerder is en op het midden naar voren uitspringt en deze 

 geledingen op de buikzijde zwartachtig geteekend zgn, 



12. Pompilus ornatissimus, nov. spec. (Plaat 11, fig. 4.) 



Zonder twijfel behoort deze soort in de nabgheid van P, 

 ornatus Klug (Symb. Phys. dec. IV, n". 7, tab. 38, fig. 7) 

 geplaatst te worden, doch deze prgkt met minder bruin. 



De lengte van P. omatissimus (het exemplaar dat ik voor 

 mij heb is een wijfje) bedraagt 8.5 mm. De op het aangezicht 

 eenigszins gezwollen kop is bruinrood, de sprieten iets lichter. 

 Rondom de zamengestelde oogen loopt een smalle gele band. 

 Het kopschild is veel breeder dan hoog, aan den voorrand 

 regt afgesneden, de hoeken echter zijn afgerond; het is vuil- 

 geel gekleurd, even als de palpen en bovenkaken; de laatsten 

 echter zijn aan het eind donkerbruin. Onmiddelgk boven en 

 naast den grond van eiken spriet bespeurt men een zwart vlekje. 



De prothorax is aan de voorzijde zwart, daarachter en ter 

 weerszijde roodbruin, terwijl de achterrand van het pronotum 

 vuilgeel gekleurd is. De mesothorax met het scutellum en 

 postscutellum is zwart, met uitzondering van het roodbruine 

 mesonotum en eene gele vlek op het scutellum. Ook de meso- 

 thorax is zwart, met uitzondering van het gladde metanotum, 

 dat roodbruin is. De pooten zijn bruin met eenigszins lichter 



